Neostazi Nation

Çok şirinsin

Blogun çok güzel, baya iyi yazıyorsun

İsmin esen mi?

Ne yaparsan yap yalanlayacaklar

Şimdi anlatıyorum neler oldu, biliyorum merak etmiyorsunuz ama artık birine anlatmam lazım. Kardeşimden uzaklaşıp, zamanla nefret edip ve çokça darbe yediğimi fark etmemin üstünden 3-4 sene geçti. Belki toparlanırım diye düşünüp, her şeyimi toplayıp Ankara'ya gittim. Her şeyimi toplayamamışım. Hatta hiçbir bok toplayamamışım. Ankara'daki ikinci senemde kendimi psikiyatri yatış polikliniğinde buldum. Uzun süre kaldım orada, her şey kaldı orada. Neostazi kaldı orada, anılarım kaldı, benliğim kaldı, onurum, gözyaşlarım. Hayatım. Kaldı orada, ve hiç çabalamadım yanımda götürmek için, yanımda götürmek istemedim hiç. Sanki hayatım orada bitmiş gibiydi anlıyor musunuz? Baki kaldı orada, Destan kaldı orada o odada kaldı. 3103 numaralı odada kaldı. Taburcu olunca da sanki hiç gitmemişim gibi döndüm Denizli'ye. Ve herkes şaşırdı nasıl bu kadar çabuk iyileştiğime. İyi-LEŞ-tiğime.

Bir uçuruma doğru devrilmek gibidir seni sevmek,