signal over noise

Ang love language ko ay leave me alone.

Papanoorin ko nalang yung The Odyssey pag tapos na yung hype. I don’t like it when people shout sa exciting scenes sa sinehan. Di rin naman ako takot ma-spoil kasi di pa ko pinapanganak kalat na kwento niyan sa buong mundo.

Imagine, may pribilehiyo kang magkaroon ng access sa lahat ng klase ng information gamit yung internet tapos priority mo lang mang-grab ng media na di sayo at i-upload sa adult sites kesa matuto ng mga bagay na makabuluhan at maging disenteng tao.

Mas madaling mag-cut off ng tao kaysa sa sugar.

Being self aware is hard. It saves you from a lot of trouble, but it also makes it difficult to experience something without analyzing it. Sometimes it feels like I’m watching myself from a distance instead of truly living in the moment. I can’t really blame myself for being hypervigilant because it’s a proper response to this crazy world we’re living in.

Sarap siguro ma-unlock nung mga lifestyle ng mga bilyonaryo. Yung tipong wala kang magawa sa pera bibili ka kalansay ng dinosaur tapos ilalagay mo sa lobby ng mansion na di mo naman inuuwian. Tax evasion at money laundering pa. Yung pera yung nag-e-evade sakin so far.

You built your walls so high that even you can’t find a way out.

Pagkatapos ko mag-dinner lumabas ako para mag-short walk tapos narinig ko yung kapit-bahay ko nag-pray bago pakainin yung dog nila. At first, naisip ko unusual pero blessing nga din pala kapag nakakapag-provide ka sa ibang life lalo na sa mga furbabies. Yung nakakatawa lang na part pinapagalitan ata yung isa pang dog kasi di daw nag-pray. 😂

Kung bibigyan ako ng chance makilala ulit yung mga nakilala ko, di ako magpapakilala eh.

Sometimes emotional distance can protect people from disappointment. But becoming detached can also mean losing sincere connection with others.

The need should overshadow the want.

Saan kaya napupunta yung angas ko kapag rumurupok ako?