Furkan...

Dua edip uyuyacağım, yarın bugünü aratmasın.

Işıkları kapattık, bundan sonra bizi bulmak isteyen kendini yaksın hadi bakalım

“Böyle karşımda gülerken seni izlemek istiyorum.”

raconda karşılığı ne bilmiyorum ama, beni istemediğinde bile yanında olmak istiyorum.

“yani ben birini kaçıracak olsaydım neşet ertaş'ı kaçırırdım ama o da kalender adamdır zaten rica etsen gelip söyler.”

Eskiden aramıza duvarlar örse onun sevdiği renge boyardım dediğimiz insanlar en yıkılmaz duvarımız oldu.

ben senden nasıl vazgeçilir bilmiyorum ki

Kalabalık uzun bir caddede tutmuşum yalnızlığın elinden.

bilen varsa konuşsun şu ayrılığın dilinden.

Kurutsun kökünden elinden gelen.

ki sen gittin ezgisi kaldı bu aşkın puslu sesinden.

Bir gece uyanıp aniden, kan ter içinde fırlayıp yerinden.

Bırak, damlasın gözünden içinden gelenler.

Bağırsa gözlerin azarlasa seni,damlasa gözlerinden anlamam için;

Bu gece aşk…

Sen gel geceleri bir de bana sor, özlemek inan yaşamaktan daha zor.

Yolculuk var, toplandılar.

Hatıralar zoruma gidiyor.

Peki yazdığım her şeyin öznesi neden hala sensin?

Belki buluşuruz bir şiirin aynı dizesinde.

Sesini birkaç saniye duysam düzelecek gibi her şey.

Yüzünü birkaç saniye görsem.

Kokunu birkaç saniye içime çeksem.

Varlığını birkaç saniye hissetsem.

Sarılsak birkaç saniye, kimsesiz kollarım birkaç saniye de olsa vatanını bulsa.

Gözlerine birkaç saniye baksam.

Birkaç saniye de olsa geri gelsen.

Birkaç saniye de olsa dudaklarının eskisi gibi yukarıya doğru kıvrıldığını görsem.

Seninle gerçekten yaşadığımı birkaç saniye hissetsem.

Ellerini tutsam birkaç saniye,değiştirsen kalbimin ritmini.