Krizantem

Her şeyin susmasını istediğin ve sadece inzivaya çekilip hiçlikte kaybolmak istediğin bir an vardır. Huzuru hiçlikte kaybolmak sandığın bir an. İşte tam o andayım.

Sevmekten değil kıyamamaktan korkmalı insan. Bir kere kıyamamaya başladığında her şeye kör oluyorsun, kendine bile.

ismin ney

Güzel yazıyorsun, güzel blog ✨✨✨

Sahiplenme, sahip çık!

Dil her önüne geleni tereddütsüz söyler. Söylediğin bir şey kalbini sızlatırsa eğer korkma. O, dile lal olan vicdan.

Gelecek hakkında düşünmek cesaret ister. Çünkü bir kere düşünmeye başlayınca bugün yanında olan insanların artık yanında olmayacağı aklına gelir ve göğüsünde bir şeyler sıkışır. Kaybetmekten korkan insanlar bu yüzden gelecek hakkında düşünmeye cesaret edemez.

Asla geçmeyeceğini bildiğim sokaklarda bile bir umut karşıma çıkarsın diye gözlerimin seni aramışlığı var. Bu yüzden umutsuzluktan bahsetme bana, çünkü ben umutsuzluğun içinde hep umut aradım.

Ben oluru yok diyerek engeller koyarken yoluna buna inat bir yol bulup oldurmanı istedi bir yanım hep. Ama sen vazgeçerek bana yenilmişsin.

İki insan arasındaki bağın kırılma noktası bir başka insan ise o bağ kırıldığı yerden asla kolay iyileşmez.

Vazgeçmek birden olmaz, zaman alır. O sürece gelene kadar çok şey yaşanır. Eğer gerçekten sevdiysen ilk başta sende yarattığı hayal kırıklıklarını kabullenemezsin, inkar edersin. Seni ona bağlacak bahaneler arayışına girersin. Sadece bir sebep, ondan vazgeçmemeni sağlayacak bir sebep... Sonra yavaş yavaş kabullenmeye başlarsın ve içinde kopan her neyse canını yakar durur. Korkarsın, cesaret edemezsin vazgeçmeye. Ama hiç ummadığın bir anda hissettiğin o güçlü cesaretle bitirirsin onu ve ona dair her ne varsa. Vazgeçmek cesaret ister, o cesareti kendinde bulduğu an son bulur her şey.

Bazen insanlar duygularını bizlere bir şekilde gösterirler ama bizler göremeyiz. Onların yardım çığlıklarını duyamayız. Sadece ilgi çekmek için böyle yaptığını düşünürüz. Her gün mutlu görünen bir insanın bir gün gülerek ‘’Acı çekiyorum.’’ demesi tuhaf gelebilir. Çünkü ‘acı çekiyorsa bir insan, gülmek yerine ağlamalı’ düşüncesi kafamızın bir köşesinde yer edinmiştir. Ama insanlar gülerken gözyaşı akıtabiliyor ise eğer, acı çekerken de gülebilir. Aslında hiçbir duygu sahte değildir. ‘Sahte’ kalıbına sığdırdığımız duyguların bile bir gerçeklik payı vardır. Çünkü insan, hiç hissetmediği bir duyguyu yaşayamaz. Acı çekmesine rağmen bunu gizlemek için mutlu görünen bir insan, aslında mutlu olmanın ne demek olduğunu biliyordur. Tıpkı mutlu olan bir insanın ‘’Acı çekiyorum.’’ demesi gibi. İnsanlar bazen ne hissettiklerini karşısındaki insana yansıtamaz. Ama bu onun sahte olduğunu göstermez. Dediğim gibi sahte duygu diye bir şey yok. Hissedilemeyen duygu var ve hiç hissetmediğin bir duygu aslında var olmamıştır. Bu yüzden bir kere bile olsa insanları yargılamadan önce dinlenmesi gerektiğini düşünüyorum. Her duygu değerlidir. Ben bunu öğrendim.

Seni alçak gönüllü biri sanmıştım. Ama gerçekten alçak bir gönlün olabileceğini bilmiyordum.

Ben içimden her ne geçiyorsa hiçbir zaman adam akıllı dile getiremedim. Hep içimde kaldı, kaldıkça battı. Yine de sesim çıkmadı.

Boşverip gitmek vardı şimdi ne güzel ama insan bir yerde takılı kaldı mı kalıyor işte.

Aşk, sevmekten sonra gelir.

Her insanın değil belki ama çoğu insanın hayatında sorunları ya da yolunda gitmeyen bir şeyleri vardır. Farklı farklı, türlü türlü sorunlar. Sorunlar farklı olsa bile hepsinin ortak olan yönleri de var. Mutsuzluk, hayal kırıklığı, acı,... gibi gibi birçok şey. Bazıları ‘‘Benim yaşadıklarımın yanında onun yaşadıkları ne ki?!’’ der. Demekte de haklıdır. Çünkü herkesin hissettiği kendine özeldir. Her ne kadar empati kurup karşımızdakini anlamaya çalışsak da bir şeyler eksik kalır. Peki ne yapmamız gerekiyor? Dediğim gibi herkesin hissettiği kendine özel. Bu yüzden bencil olmamalısın ve asla acılarını başkasının acılarıyla kıyaslamamalısın. Senin hissettiğin acı sana göre büyükken karşındakine göre o kadar da büyük olmayabilir ya da onun acısı sana büyük gelmeyebilir. Bazen sorunlar o kadar ağır gelir ki insana, onun ağırlı altında ezildiğini hisseder. Sorunlardan kaçmamak gerekiyor. Çünkü ne kadar kaçarsan kaç sorunlar ağırlaşıyor ve daha çok eziliyorsun altında. Evet yüzleştiğinde canın yanacak, acı çekeceksin. Ama canın yandıkça güçleneceksin ve bir süreden sonra canın yanmayacak, hissettiğin ağırlık artsa bile ezilmeyeceksin altında. Bir kere acı çekmekten korkup kaçarsanız hayat boyu acı çekersiniz. Kaçmak yerine sorunlarınızla yüzleşin ve bir çıkar yol bulmaya çalışın. Dünyanın sonu değil, çoğu insanın kendine göre sorunları var yani tek değilsiniz.