‍

Ako ang panganay, unang anak, unang apo, una sa lahat Ako ang dapat modelo na tila kabaliktaran sa paningin nila Ang una ang siyang naging huli, walang tamang pananaw Walang tama sa salitang isinasaisip, walang tama sa bawat gawi Walang patutunguhan, walang alam, walang wala sa pangalawa at pangatlo Walang pakinabang, walang galing, walang husay, bano kumbaga Iniisip ko ang kalagayan nila ngunit hindi iyong sa akin Walang sariling kagustuhan, desisyon, pananaw ang tumatama, nasusunod Ako ang nasa baba, sila ang nasa taas, ako ang laging mali, sila ang may tama Kailangan wag papilatang tumaaas at manatili sa baba para hindi na humaba Walang utos kung hindi susunod, mahinang damdamin ang nauuna Sa tuwing ayaw ko, hindi maaari, sa tuwing gusto nila, hindi maaaring tumanggi Nasa baba ako, sila ang nasa taas, silang malawak ang pag-iisip ako sa pang-unawa

Apat na taon na din ang lumipas Ngunit ang mga alaala ay hindi kukupas Tila kay bilis ng mga bagay at siyang nangyari Pagkatapos ng buhos ng ulan darating palagi ang bahag-hari Nabigla, natuwa, naluha, pawang hindi nadama Natakot, nangamba, naguguluhan ang siyang nagbigay pag-asa Masasabing nakamit na ang tunay na kalayaan Ngunit simula pa lamang ng lahat ng pakikipaglaban Apat na taon ng paulit-ulit na gawaing walang sawa Apat na taong punung-puno ng halakhak at tawa Apat na taong dating gusto ng matapos sa simula Ay umabot na sa nitong kasukdulan na may kasamang babala Apat na taong paghahanda sa mundong ibang-iba sa mismong ginagalawan Apat na taon, na ngayon na mismo natapos at ngayon ng sisimulan

Abot-kamay na ang pintuang apat na taong hinintay Abot-kamay na din ang papel na walang kasing kahalaga Abot-kamay na nilang lahat ang lahat ng ninais Abot-kamay na rin ang mga ngiting magpapaluha Aabot-kamay pa lamang ang mga natirang tunay Aabot-kamay hanggang sa dulo ng pitong araw Aabot-kamay karunungang tinahan sa apat na sulok Aabot-kamay sa pintuan kasabay ng mga nauna Aabot-kamay sa mga siguradong may pahintulot na Aabot-kamay sa luhang unti-unting magpapangiti Aabot pa kaya sa huling sandali ng buntong hininga Aabot pa kaya sa tawa ng may katapusan na Aabot pa kaya ang kamay sa tapat ng mga nakaitim at dilaw Aabot pa kaya ang mga ngiti sa tenga ng mga nagtaguyod

Ilang buwan, linggo, araw na walang himbing Sa tuwing ang araw ay gagawing gabi Ilang ulit na nakalihis ang pag-iisip Sa mga bagay na tunay na itinakda Ilang ulit na nakaramdan ng kabog sa dibdib Sa mga taong huhusga, pupuna o pupuri Ilang ulit nag-isip na dapat hindi ganito Sa pagtugon ng iilang ulit ngunit walang pilit Sa huling pagtahak ng mga pahinang sinusi Sa huling pagpatak ng mga malansang bakal Sa huling pagbuhos ng tubig sa lupang uhaw Sa huling pagpatak ng tinta sa puting puno Isang nakakahapong pagtatapos, isang malugod na simula Isang suliraning kinaharap, isang desisyong tama Isang pagsarado sa mga puting pahinang makabago Isang pangalan sa ibabaw ng lahat

Pabalik-balik, paikot-ikot paulit-ulit na lang Ganito ba ang karapat-dapat sa pang-araw-araw Magsisimula sa wakas, magtatapos sa umpisa, gawa ng gawa Wala namang meron, meron namang wala sa ngawa ng ngawa Halika dito, tara doon, halika rito, tara rito Taga-rito ba o taga-doon, mahirap magpunta doon at rito Magtatanong lang ng sagot, magsasagot lang din ng tanong Para saan pa ang lahat sa bagay na tanging sigurado ay siguro

Sa gabing naghahalo ang lamig at init Na tanging tunog ng bentilador ang siyang tinig Sa gabing madilim ngunit may sumisilip na liwanag Na tanging mga mata ng mulat ay maaaring makaaninag Sa gabing maglalagay sa pagitan ng kahapon at bukas Na tanging iilan lang ang maaaring makasabay Sa gabing magbubulong na humimbing sa pagod ng nakaraan Na tanging mga kamay na may galos ang makakaintindi Sa gabing ang lahat ay maaring magwakas sa lahat Na tanging mga napikit lang ang siyang magmumulat sa simula

Sa tuwing nakikita ang iyong larawan. Sa tuwing kita'y nasisilayan. Hindi ko maiwasan na ako ay mahulog. Hindi ko mapigilan na ikaw ang idulog. Hindi ko magawang ika'y kausapin. Hindi ko alam kung paano ika'y tutugunin. Sa tuwing naaalala kung paano kita nakilala. Sa tuwing gusto kitang kausapin, wala na. Sa tuwing ikaw ay masaya, ganun din ako. Sa tuwing ikaw ay may larawan, masaya ako. Hindi ko na kayang tiisin, nahulog na ata ako. Hindi ko kayang ika'y kausapin, naduduwag ako.

Staying on this life, making the most out of it. Does it make sense? Thinking of the future without planning the present for that future is what really matters? Everything was planned yet sometimes the plan does not blend to the circumstances. The plan, is it goes smooth and free flowing until the end. The plan is just a wild perspective for the future. It does not mean it will go as nothing will hinder. For the future, it will remains clueless if there is no plan yet will become a lead to the ideal future.

Umiiyak na naman ang mga langit Umiiyak din ang pusong may hinanakit Sa bawat patak, unti-unting binabasa ang lupang tuyo Paulit-ulit pa ding sinasaktan ng walang hupa Lumalamig na ang simoy ng hangin Pag-ibig na walang init at bitin Lalong bumuhos ang ulan na tila walang bukas Bumabaon ang bawat sakit at may kasama pang bakas Makulimlim at mahirap makita ang langit na bughaw Sinaktan mo ng tuluyan ang pusong uhaw Sana dumating na ang araw sa pagsikat nito Sana din matauhan ako kung bakit pa kita minahal ng ganito

Sabi 'moved on' na daw siya pero bakit naapektuhan pa din siya? Baka sabi niya lang yun. Mahirap daw bang makalimutan ang taong unang nagpaligaya sa'yo? Maraming pinagsaluhan, naranasang umibig ng tunay at totoo, natutong maging responsable. Marami ka talagang natutunan. Marami ka ring malalaman. Sa kabila ng lahat, may mga bagay na dapat sana hindi mo na nalaman pa. Masakit man isipin, nangyari na ang lahat. Marami na ang nagbago. Hindi mo na talaga kayang ibalik sa dati ang lahat lahat. Maraming pinagbago ng sakit na nagdulot ng matinding hapdi sa damdamin. Hindi sinasadya ngunit doon na talaga ito papunta. Walang ano-ano ay mabibigla kang nandyan ka na pala sa babaan mo para iwanan ako. Magulo sa una tulad nito, pero mas magulo ang naging huling kabanata natin. May malungkot na paalam ngunit hindi ko alam kung bakit kailangan mo pang magpaalam. Iyon pala ang huling pag-uusap natin na hawak mo ako at hawak kita. Bumitaw ka nang ako ang sinasabi mong may dahilan. Kala ko may babalikan pa ako, iniisip ko pa din na hawak ko ang kamay mo, ngunit ako lang pala iyun at may kahawakan ka na palang iba. Hindi na ako nagtaka, paulit-ulit ko na 'tong sinasabi. Nakakaisang taon na din ako. Ako na lang ang naglulugmok sa aking sarili. Dapat ng tapusin ito. Dapat ng makaahon akong muli. Mawawala lang ito kung makakahanap ako ng bagong kasama ngunit sa ngayon masaya ako sa buhay ko ngayon kasama ang mga taong nakapaligid sakin.

Masakit isipin. Masakit tanggapin. Ang bakasyon na halos apat na buwan ay natapos na. Nasanay na ako lang o iilan lang ang pumasok. Tahimik at matiwasay. Walang ingay. Maayos. Sa isang iglap, biglang dagsa. Marami na ang nakakasabay ko. Mahirap ng gumalaw. Maraming hindi mo nais makita ay makikita mo pa. Wala ng kalayaan sa paglalakad. Pasukan na nga talaga.

Maganda na ang naging usapan. Isang linggong pinagplanuhan. Maraming pagkakataon na din ang lumipas. Mahirap na din ang magpaiwanan. Halos gabing matutulog na ay iyon na. Hindi makatulog, iglip lang ang naging laban. Nagising ng mas maaga kaysa sa nakatakda. Nakatapos na din mag-ayos. Bakit ang tagal nila? Basa ang kalsada kasi nga umuulan. Hindi na sila gumising. Natulog na lang at sinabihang wag na lang. Nawasak ang inaasam. Nawala na. Hindi na natuloy ang pag-bibike sa huling araw bago magpasukan. Maaaring sa susunod na lang.

Rejection. Masakit. Ayaw kong mangyari sakin. Masakit tanggihan lalo na sa pag-ibig kung sa thesis, matatanggap ko pa. Ibang usapan ang ma-reject ang pag-ibig mo. Tulad ko na ayaw ko ma-reject, wala akong masyadong standards pagdating sa babae. Trial and error sa panliligaw. Mahirap ang tanungin kaagad ang babae na pwede na kaagad manligaw. Dapat dahan-dahan muna. I-text or i-chat ng madalas ang the best way. Magkakapalagayan kayo syempre ng mga loon. Naglalaan siya ng time para makapag-usap sa'yo na isang good sign. Usap-usap ng usap lang kayo. Nandyan iyung tatanungin mo siya kung kumain na ba siya ng breakfast, lunch or dinner kahit merienda o midnight snack pa. Paggising, good morning kaagad kahit hindi pa naghihilamos, tapos may kasunod iyan na good afternoon, good evening at good mornight. Ilang buwan na pag-uusap, pag wala na kayong mapag-usapan. Dalin mo lagi sa part ng love. Kahit ano na about sa love; past, present and future (ikaw iyon). Ask the question. Pag umabot na kayo ng ilang buwan at pakiramdam mo na may gusto na siya sa'yo. Tanungin mo na siya, panigurado dederetso din iyan sa pagiging kayo. Hindi na uso iyung may karibal ka pa sa panliligaw at pagwawagian niyo ang matamis na oo. Iba na ngayon, sa ligawan stage wala kang karibal, pag naging kayo na, dyan na susulpot ang mga abangers. Sila yung mga tipo ng tao na may lihim na gusto sila ngunit alam nila na naka-in relationship ngunit bibigyan nila pa rin ito ng time kahit walang kasiguaraduhan. Ito pa nga ang kadalasan pagmulan ng selosan na nauuwi sa hiwalayan na gustong gusto nilang mangyari, the abangers. Wala ng rejection sa panahon ngayon ang mayroon na lang break up. Na madalas na may involve na ibang tao madalas dahil sa tinatawag nilang 'bestfriend'. Rejection. Masakit. Ayaw kong mangyari sakin. Masakit tanggihan lalo na sa pag-ibig kung sa thesis, matatanggap ko pa. Ibang usapan ang ma-reject ang pag-ibig mo. Tulad ko na ayaw ko ma-reject, wala akong masyadong standards pagdating sa babae. Trial and error sa panliligaw. Mahirap ang tanungin kaagad ang babae na pwede na kaagad manligaw. Dapat dahan-dahan muna. I-text or i-chat ng madalas ang the best way. Magkakapalagayan kayo syempre ng mga loon. Naglalaan siya ng time para makapag-usap sa'yo na isang good sign. Usap-usap ng usap lang kayo. Nandyan iyung tatanungin mo siya kung kumain na ba siya ng breakfast, lunch or dinner kahit merienda o midnight snack pa. Paggising, good morning kaagad kahit hindi pa naghihilamos, tapos may kasunod iyan na good afternoon, good evening at good mornight. Ilang buwan na pag-uusap, pag wala na kayong mapag-usapan. Dalin mo lagi sa part ng love. Kahit ano na about sa love; past, present and future (ikaw iyon). Ask the question. Pag umabot na kayo ng ilang buwan at pakiramdam mo na may gusto na siya sa'yo. Tanungin mo na siya, panigurado dederetso din iyan sa pagiging kayo. Hindi na uso iyung may karibal ka pa sa panliligaw at pagwawagian niyo ang matamis na oo. Iba na ngayon, sa ligawan stage wala kang karibal, pag naging kayo na, dyan na susulpot ang mga abangers. Sila yung mga tipo ng tao na may lihim na gusto sila ngunit alam nila na naka-in relationship ngunit bibigyan nila pa rin ito ng time kahit walang kasiguaraduhan. Ito pa nga ang kadalasan pagmulan ng selosan na nauuwi sa hiwalayan na gustong gusto nilang mangyari, the abangers. Wala ng rejection sa panahon ngayon ang mayroon na lang break up. Na madalas na may involve na ibang tao madalas dahil sa tinatawag nilang 'bestfriend'.

Marami akong nais, marami akong gusto. Nais lahat magawa, gusto lahat makuha. Papaano mangyayari iyon kung puro isip lang ako at kulang naman sa gawa? Mananatili na lang ba akong ganito? Kailan ako dadapuan kasipagan? Kailan ko sisimulan? Nalalapit na baka makalimutan ko ang dapat. Hindi man sinasadya, baka tumagal ulit ng ilang taon. Sana magawa na talaga. Sana makuha kong sipagan. Sana bukas. Sana wag puro sana.

Mahirap, sadyang mahirap, ubod ng hirap. Siguro isipin ko na lang muna yung sarili kong buhay sapagkat may nag-iisip na sa kanila para sa mga buhay nila. Ayusin ko na muna sarili ko, mas aayusin. Masaya ako ng mag-isa na muna ako.

Sabi nga niya sa pagtatapos ng ojt niya, tama ng tinanggihan niya ang interview na iyon. Marami daw siyang natutunan, marami talaga, maraming salamat.

Hindi kita kilala. Hindi ko alam na may ikaw. Hindi mo din ako kilala. Hindi mo din alam na may ako. Ikaw ang nauna, sumunod naman ako. Malaki ang pagtataka ko, ano ba meron? Hindi ko nga alam kung totoo kang tunay. Balak ko na kausapin ka, balak pa lang naman. Kaso natatakot ako, baka mawala ka ng lubusan. Tanging kapit ko mula sa'yo maaring mawala o kung suswertihin magiging malapit pa. Ngunit kailan ako magsisimula? Hanggang titig na lang ba? Hindi ko alam kung pareho tayo ng nais. Pero nagpupusuan naman tayo. Kailan ko na lang ba ito totohanin. Pero sa ngayon, pusuan na muna kita.