poena

Ve Poena’nın acısını kimse duymadı. Çünkü Poena kimseye duyurmadı acısını.

Kendimi arayışlarım bitmiyor, kayboldum. Bir an önce bulunmam lazım kendimi kaybetmeden.

Yorulmuşluğun verdiği hiçbir şeyden zevk alamama evresi peşimi bıraktığında yaşamaya başlayacağım

Hissetmeyi unutmuşum ne olduğunu bilmediğim duyguları

Ben o gün geride kalan olamadım çünkü seninle birlikte bende yok olmuştum.

Uyuduğum gecelerin sabahının olmamasını ne kadar çok diliyorum bir bilsen…

Kötü ruhlar onun iki tarafta sıkışıp kalmış ruhunu rahat bıraksın diye hepsi.

Duygular içinde bir havuzdayım ve boğuluyorum. Yüzme bilmediğimden duygularımı da yutuyorum. Ne zaman çırpınmaya başlasam, azıcık nefes alsam, yuttuğum duygular içimde beni boğmaya devam ediyor. Ne elimden tutup kurtaranım var ne de boğulduğumu gören tek bir kişi.

Uyumak istesem uyuyamıyor, uyanmak istesem uyanamıyorum. Hiçlik içinde savrulup duruyor, hiçbir şey elde edemiyorum.

Tek başınasın her zaman öyleydin hep öyle olacaksın poena. Sen bunu yaşamak zorundasın, bu senin kaderin. Ne kadar kötü olursa olsun bunu yaşamak zorundasın ya da değilsindir?

Ve sen büyük adam, bana inanmadığın için teşekkür ederim. Bir yarımın olmadığı hakkında yalan söylecek kadar düşük biri olduğumu düşünerek beni küçük gördün. Bu yaptığınla bana gerçek yüzünü gösterdin.

Beni kandırdığın için teşekkür ederim.