merve

Varmak gibi bir gayem kalmadı zaten. Ama isterdim ki en azından şu üzerinde olduğum yol dizlerimin dermanının kalmadığını biraz anlasaydı.

bir adam biliyorum,sonbaharda çiçek açtırabilir. o adam ki. bir lafıyla kaburgamı kırabilir.

ben sana defalarca şans verebilmek için tüm insanlığı kendime küstürdüm

geçmiş ve geleceğimin kıyısındayım düşünmekten bugünü yaşayamıyorum hep araftayım

Bir şey var, adını koyamadığım. Kırılmaktan öte, parçalanmak gibi. Toplamaya çalıştıkça dağılıyorum. Bir şey var, halledemiyorum.

Bir tane çok büyük aşkın olsun. Bir dönem çok sevmiş ol, bi dönem nefret etmiş. Her şey küllendikten sonra tebessümle hatırla. Biraz da bi yanın acıyarak. "O olsaydı nasıl olurdu acaba hayatım?" diye sorgulayarak. Artik bir şey hissetmesen de "başına bir şey gelse yine de ilk ben koşarım" diyecek kadar. Unutma, masallar mutlu sonla, efsaneler kavuşamamakla biter.

“Ben herkesten gitmeye, böyle bir sabah karar verdim. kahvaltı masasında otlu peynir duruyor; dünya, beni fark etmiyordu. ben o sabah, bir kapı kapattım. herkesin içinden. ve herkesin üstüne.”

senin imkansızla bile başa baş dalaştığını gördüm. sıra bana gelince mümküne bile mümkünsüzü oynadın

Rabbim iki yakanı bir araya getirmeyince ben ne yaptım diye çok düşünme

kendine bile yetemiyorsun. yapma. gözyaşınla yangınını söndüremezsin. biri sana el uzatsa bile ayağa kalkacak gücü kendinde bulamazsın. kalbinin ağırlığı altında eziliyorsun. hislerini taşıyamıyorsun. sen kendine bile yüksün. anlamıyorsun.

Binbir zorlukla diktiğim çiçeklerimi kendi ellerimle öldürdüm ve ben ceset kokusundan başka koku alamıyorum. Çiçek bendim, bahar bendim. Ben, beni, öldürdüm.

gidenin arkasında diz çökemeyiz cenaze namazında secdeye varılmaz iyi günler

Bazı insanlarla bağım koptu, izi de kalmadı. Böylesi iyi

kendimi en kötüsüne hazırladım, bu yüzden hepinizden bi adım öndeyim.