memeibelle

ako sure ako, judgmental ako. minsan tingin ko pa lang sa tao, pag di ko na feel, ayoko na talaga syang kausapin o pakisamahan. meron anmang bibigyan ko ng konting conversation at dun ko na sya huhusgahan kung ok ba sya maging friend o hindi.

i have a friend na nagconfess na may fling sila with our HS classmate na now ay may wife na and kids. so sa una, iisipin nyong ang sama naman ng taong to. sa una pa lang kung alam nyang may asawa na, bakit p anya papatulan diba?

pero sa tinagal ng usap namin kanina, may history na pala sila. plus parang may psych factor na sa guy bakit sya bumabalik sa ganung set up. 

on how extent tayo manghuhusga ng ganitong relasyon? inisiip ko kung sa akin ito mangyari, siguro bugso ng damdamin na di ko maintindihan. pero i promise myself today to understand people more than judging them. 

akala ko madaling bumalik sa oagsusulat dito. pero hindi pala. naalala ko lang to kanina kasi inaatake ako ng post partum depression ko. 

simula pa noon, hindi ako maligpitin, hindi ako malinis sa gamit ko and all. 

pero ininda ko yung sinabi ng asawa k sakin na bakit ang gakas ng higaan ng anak namin. at it stikes me in the heart. inalagaan ko naman yung anak namin buong araw ah

di ko naman pinabayaan ah

di ko lang naisip na linisin. o dahil di na rin makalayo sakin anak ko kasi sobrang attached na sya?

actually 12mn na eto naalimpungatan sya at andito na naman sa tabi ko.

osya saka na lang ulit. patulugin ko lang to ulit. 

lilipas rin to. di ako magpapatalo sa kalungkutan na to. may compre pa ko bukas

gusto ko ng san mig apple. gusto ko makausap si ate. gusto ko kainuman sina kekei at nicole, mag session sa digman kasama si jonathan at grace.