where is my romeo...

Dinleyeni olmadığından değil , anlayanı olmadığından sessizleşir insan...

Kafan güzelken değil, kalbin özlem ile tutuşurken yollarıma dökül bayım, söz bir araya gelince aşk şarabımızda sarhoş olacağız...

Gecenin ne anlamı kalır bayım, içinde senle kurduğum hayaller olmadıktan sonra

Eğer hayal etmeseydi bütün bu acıları çekmezdi ama etti ve hayal etmeyi hiç bırakmadı çünkü bıraktığı an tüm gerçeklerle yüzleşicekti

Meğer ben seni değil , seninle olma düşüncesini sevmişim sadece

Sakinliğimi çalanlar , beni delilikle suçluyorlar...

Karanlık olmadan aydınlık bir hiçtir...

"Bu gün batarsa günes , yarın yine doğar"

Zaman herşeyin ilacıysa , Fazlası intihara girmez mi?

"Güzel seviyor" dediğimiz insan sevmeyi unuttu. "Kessinlikle değişmez" dediğimiz insan değişti. "Beni asla yarı yolda bırakmaz" dediğimiz insan tam yarı yolu geçtikten sonra bıraktı. Demekki insanlar değişebiliyormuş, o yüzden kötü olmadığız sürece hep kaybedeceğiz...

"Kusura bakma seni unutamadım " istesem unuturdum ama istemedim belkide , şimdi giden benmişim gibi görünüyorum , hayır ben gitmedim hala olduğum yerdeyim. Sırf sen beni daha fazla ağlatma , üzme diye gitmiş gibi gözüktüm. Sen gelemezsin buraya ama "insanın içinde umut olmazsa yaşayamaz " demiştin işte bende buraya gelmeni umut ederek diyorum ki "Seni sevdim , sana bağlanmamak için elomden geleni yaptım ama olmadı. Sırf beni üzersin diye kendimi senden korumaya çalıştım ama olmadı , kalbime söyleyemedim bunları. Ama biliyor musun, dediğim gibi oldu beni üzdün, ağlattın kırdın" Neyse bizim sonumuzda böyleymiş herkez gibi...