Gelmemeye Gidenlerdeniz

“Kendime sözümdür; Bir daha içime sinmeyen ve değersiz hissettirildiğim hiçbir yerde durmayacağım. Ne kadar kötülük görürsem göreyim, içinden tertemiz çıkıp, iyiliği, sevgiyi ve inceliği savunacağım. Bir daha yüzüme kapanan hiçbir kapının arasına elimi koymayacağım.”

Güldüğünde gözlerinin içinde parıldayan yıldızlara kimseler dokunmasın diye seni bir ömür seveceğim.

hayalleri yıkılmış adam şakağındaki silahla son isteği olan kitabının sonunu getiriyordu. Kitabın sonunda: kadın saf sevgiyi temsil eden çıplaklığıyla suya doğru yürüyordu. Kadının bacaklarında yaralar vardı. Bu geçmişten bugüne gelirken aldığı yaraları temsil ediyordu. Kadının ağzında yaralar vardı. Bu kırgınlığındaki gülümsemelerini temsil ediyordu. Kadının dudaklarında yaralar vardı. Bu ona gülüp başkasını öpen adamdan kalma yaraları temsil ediyordu. Kadının köprücük kemiğinde yaralar vardı. Bu en hassas duygularından aldığı yaraları temsil ediyordu. Kadının en beklenmedik yerlerinde kırıklar vardı. Bu en beklenmedik insanlardan aldığı güven kırıklıklarını temsil ediyordu. Kadının sol göğsünde jiletle çizdiği acıların kadını frida nın silueti vardı. Bu kalbinin en az fridanın ki kadar kırık ve acı dolu olduğunu temsil ediyordu. Kadın giderek suda kaybolmaya başladı. Geriye kadının yürüdüğü yerlerdeki gökyüzünün bulanık yansıması kaldı. Kadın artık hiç olmadığı kadar huzurluydu. Kitabın başında kadın gök yüzüne aşıktı.. “ adam kafasını kaldırıp ağladı. şakağına dayalı olan silahı tutan kadının ellerinin güzelliğine ağladı.

“sen bana uzakta ıssız bir ada, ben hala vururum her gece kıyına.”

Sizin kırıldığınızı bile anlamayan insanları hayatınıza almayın çünkü hayatınızı alırlar.