ΜΑΥΡΙΛΑ

Γυρνάω πλευρό και δεν σε βρίσκω δίπλα

Απλώνω το χέρι και πιάνω μαξιλάρι, όχι το κορμί σου

Έκανα τον καλύτερο ύπνο δίπλα σου

Ούτε που θυμάμαι από πότε έχω να κοιμηθώ καλά

Θυμάσαι που με έλεγες σβούρα;

Πάντα γυρνούσα και κολλούσα πάνω σου στον ύπνο μας

Αλλά

Το καλύτερο ήταν

Όταν με ξυπνούσες με φιλιά

"Τι νομίζεις; Πως θα βρεθεί άνθρωπος να σε αντέξει; Θα θέλουν μόνο το σώμα σου, κανείς δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα μαζί σου. Στην αρχή ναι, θα σε θέλουν, όταν σε γνωρίσουν καλύτερα θα σε αφήσουν όμως. "

Φυσικά και με έκανε να μην νιώθω αρκετή.

Αλλά

το χειρότερο

είναι

πως

είναι

αλήθεια

Αν δεν παίρναμε τα αρχίδια μας,

Αν δεν τα δίναμε όλα σε έναν άνθρωπο και αυτός δεν τα εκτιμούσε ,

..Αν δεν είχαμε νιώσει τόσο πόνο..

Αν δεν είχαμε πληγωθεί από λάθος επιλογές ,

Αν δεν ξέραμε εμείς οι ίδιοι πως είναι να σε αδειάζουν ,

Τότε πως θα εκτιμούσαμε;

Πως θα προσπαθουσαμε εμείς οι ίδιοι πρώτα να είμαστε καλοί, ευγενικοί και ξεκαθαροι με τον απέναντι μας;

Όταν έχεις νιώσει τόσο πόνο, είναι το μόνο που δεν θέλεις να προκαλέσεις στον απέναντι σου

μόνο εσύ με ένιωθες και ίσως ποτέ να μην με ξανανιώσει άνθρωπος έτσι

και ίσως μόνο εσύ να με αγάπησες και ποτέ ξανά να μην με αγαπήσει άλλος έτσι,

ίσως, απλά, εσύ να ήσουν το άλλο μισό μου

κι εγώ τόσο απλά να σε έδιωξα, να μην σε ήθελα για άνθρωπο δικό μου

ίσως απλά πολύ να σε είχα αγαπήσει,

Στηρίγματα για εμένα είναι οι άνθρωποι.

Άνθρωποι που αγαπάς και σε αγαπάνε.

Άνθρωποι πολύτιμοι, που είναι εκεί για εσένα όποτε τους χρειαστείς.

Άνθρωποι που θα σε δουν στα χειρότερα σου και δεν θα σε κρίνουν.

Άνθρωποι που θα σε σηκώσουν όταν έχεις πέσει, ακόμη κι αν εσύ ο ίδιος δεν έχεις τις δυνάμεις να το κάνεις.

Η ζωή χωρίς στηρίγματα είναι δύσκολη.

Ναι, ξέρω, δεν θα χαθούμε

Ξέρω, θα κρατήσουμε επαφή

Θα ανταλλάσουμε τα νέα μας, αλλά όχι φιλιά