Lubię, gdy porno ma jakiś sensowny scenariusz, fabułę, przedstawia konkretna historię. Gdybym chciał obserwować, jak coś pierdoli się bez powodu, spojrzałbym na swoje życie.

Najgorsze jest żebranie o miłość, której nie ma, ta rozpacz żebracza, to wydzwanianie pod jego numer, wysyłanie esemesów z nadzieją, że cokolwiek odpisze, że nawet w wulgarnej reprymendzie uda się znaleźć jakiś ślad czułości choćby w przecinku, ślad, który mógłby dać nadzieję, że jeszcze wszystko nie wygasło, że wystarczy przeczekać.

Są związki w których nie ma czułości. Nie ma szacunku. Nie ma oddania. Nie ma rozmów. Nie ma seksu. Są tylko wzajemne pretensje o wasze słabości i kłamstwa a później jak dobrze pójdzie przychodzi i kwiczy obojętność. I kiedyś powiedziałbym, że należy się starać. Należy ratować. Należy pracować. Teraz, ze swoją typową miną ponurego, cynicznego buca odpowiem: nie ma co łapać spadającego noża.

Nie spieprzcie sobie życia z kimś, kto do miłości jeszcze nie dorósł i nie wiadomo czy kiedykolwiek dorośnie. O takich ludzi się nie walczy. Od takich ludzi się odchodzi i zostawia za sobą raz na zawsze - z szacunku dla samych siebie, po to by móc jeszcze się uśmiechać i mieć normalne życie.

I może właśnie to, co się teraz między nami dzieje, nie może mieć miejsca. Może oboje walczymy, chociaż to daremne. Może dane jest nam być podzielonymi światem, daleko od siebie. Ty tam, ja tu. Jednak ziemia nieraz drgnęła, gdy minęliśmy się o włos.