[Confessions of a Pig] - #5
Το κλασσικό νεγκρόνι έχει δώσει την θέση του σε ένα τζιν τόνικ που, για να μην δουλευόμαστε, δεν είναι ποτέ ένα αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα είναι ότι το τζιν τόνικ αναδεικνύει το summer boy ή, καλύτερα, το summer pig που βαθιά (πολύ βαθιά) κρύβω μέσα μου και προσπαθεί να βγει προς τα έξω. Προφανώς εδώ και πολλά χρόνια δεν τα καταφέρνει και μάλλον δεν πρόκειται αλλά κάνοντας ενα flashback στο τι γράφω τον τελευταίο χρόνο, με κάνει να απορώ τι στο διάολο κάνετε εδώ. Βασικά, τι στο διάολο κάνω εγώ. Μάλλον το οτι η πρωινή γραφή έδωσε την θέση της στην βραδινή, το αλκοόλ έκανε τα πράγματα χειρότερα και ξεκίνησε η κατρακύλα. Ας το πάρουμε αλλοιως.
Play. “All eyes on you now”
Οι Editors δίνουν το στίγμα και εκεί που δεν ήξερες που είναι αυτά τα αγόρια, τελικά τους βρήκαν να περιπλανιούνται στην Ευρώπη και ειναι καλά και συναγερμός τέλος. Όλα τα βλέμματα πάνω σου αλλά κυρίως το δικό σου έτσι για αλλαγή. Τα νεον σε τυφλώνουν στην αρχή αλλά το μάτι συνηθίζει και ξεκαθαρίζει. Το αλκοόλ σου, την ηρεμία σου, το αίσθημα ότι είσαι εκεί που πρέπει, τον δρόμο που έκανες, το πρωινό δίπλα στην λίμνη που ξύπνησες ένα πρωινό και ήσουν μόνος στον κόσμο, το κρασί της, τα tattoo που έχεις ξεχάσει να κάνεις, τον Μαλάκα τον Μάρκο που έπρεπε να έχεις μαζί, την δυσκολία να πας 20 εκατοστά πιο κοντά. το μυαλό σου φεύγει και πας μπροστά, στην ανατριχίλα στο σώμα της, την ορμή σου, τον αναστεναγμό της, το τελείωμα, την αρχή, το πρωί, το βράδυ. Για πρώτη φορά δεν μπερδεύεσαι τι είναι αλήθεια και τι όχι, το ξέρεις καλά, το αναγνωρίζεις και προχωράς.
Stop. Ώρα για νέο δίσκο QotSA και η προοπτική του “Villains” φαίνεται δελεαστική. #diplis.
