Smoke a blunt, pop a pill Fly nigga, fly nigga

Δείτε αυτήν την ανάρτηση… “Το μετρό”.

http://bringstrawberies.blogspot.com/2022/01/blog-post_53.html

Μικρούλα λιμνοθάλασσα που χτες είχες φτιαχτεί, ο ήλιος φέγγει μέσα σου και πως να αντισταθείς. Παπούτσια σου πατάνε την καρδιά μα δε σε νοιάζει, αύριο θα εξαφανιστείς. Το ξέρω και το ξέρεις πως το νερό που χεις στα στήθη δε σου ανήκει… Και είναι τάχα θλιβερό πώς σε στεγνώνει η ζωή. Ούτε ψαράκια δε σου χάρισε ούτε κοράλλια χρυσαφή. Καθρέφτισμα εισαι των ανθρώπων που περπατάνε σκεπτικοί. Μα…

Σε όλες τις όμορφες γαρδένιες που κάποτε πίστεψα πως μπορούν να γίνουν δέντρα. Δέντρα ολόλευκα με πράσινες ιδέες και τούτη τη μυρωδιά που σπίτι σου μυρίζει. Αχ να τανε η θλίψη όνειρο που πίσω σε γυρίζει. Χειμώνας πια στην παγωμένη πόλη, με έναν αέρα που όλο με θυμώνει. Τα μάτια να μου κλείσει προσπαθεί με κάθε λογής αντικείμενο με περιτριγυρίζει να μην ξεχνάω να ξεχνώ σε κάθε ευκαιρία μου…

Δες τι θυμήθηκα πάλι. Είπα δε θα ξαναγράψω αλλά οι καιροί το ζήτησαν και εγώ είμαι εδώ να τους ικανοποιήσω. Άλλωστε πάντα εδώ ήμουν. Και να μαι, σε ένα δωμάτιο κρύο με τον αέρα να φυσάει μέσα από τα παράθυρά μου και τη βροχή να πέφτει στις κουρτίνες με εκείνο το νανούρισμα να μου θυμίζει τι έκανα μέχρι τώρα στη μικρή μου ζωή. Τα χρόνια περνάνε και εγώ προσπαθώ να μη φέρνω στο νου μου στιγμές που…

Αγαπημένε κοντεύουν να περάσουν δύο χρόνια. Δύο χρόνια από τότε που εγώ βρήκα την ευτυχία μου και εσύ στα καπάκια για να μου τη σπάσεις έχασες τη ζωή σου. Καλά προφανώς και εν το εννοώ το για να μου τη σπάσεις αλλά έτσι και αλλιώς μου την έχεις βιδώσει. Γιατί αυτό που συνέβη ήταν ανεπανόρθωτο, Και το ξέρω ότι ίσως να τσατίζεσαι που εν έχω έρθει να σου ανάψω ένα κερί αλλά και γω τσατίζομαι που…