Sabi mo aayusin natin. Tulungan kita, tulungan mo ko.
Pakiramdam ko may mali, pero sabi mo praning lang ako. Kaibigan lang, pero iiwanan mo ako para sunduin sya kasi "something's off". BFF ko lang to, kawawa naman nabubully ika mo nga. Kaya maghapon na magkasama sa work, pag-uwi magdamag pa magkatext to the point na hindi ka na makausap.
Sabi gusto mo mag-enjoy kasama ng barkada. Bakit kayong dalawa lang? Todo simpatya pa ako sa issue ninyo. Kaya naman pala may issue may pinanggalingan. May ibang mahal si bff grabe ka affected mo, nakakadungis ba ng ego na may umaaligid sa binababae mo. Cake lang yan wag ka OA. Galit ka pa. Yung regalo ko wala ka pakialam, pero ung "cake lang na pang-asar" ni bff inuwi mo pa, buti di mo na kinain nakakahiya naman. BFF lang pero magdededicate ng "pipiliin ka sa araw-araw".
Birthday kamo ni bff, todo tulong pa ako pang-gift niloloko na pala ako. Gabi-gabi na lang nalelate ng uwi. Kahit linggo may pasok ka kamo. Sa trabaho nga ba ang pasok o may pasok kay bff mo lang.
Sabi ko isama mo si bff. Hwag na kamo ma-issue pa. Hwag na kamo mapraning pa ko. Kaya pala hindi pwede, hindi nya alam na tayo pa.
Sabi mo okay tayo, bff lang, praning lang ako. Pero noong pasko may pa merry christmas love kayong dalawa. May uwi ka mga laruan, napanalunan mo kamo, kaya pala vague ang kwento kasi galing sa "mahal ko" pero bff mo lang.
May apology letter na sulat kamay mo, hindi kamo galing sayo praning lang ako. Ikaw pa nagalit. Alam mo nakakalungkot don? Ung laman ng sulat, ung lagi mo sinasabi sa akin. Hindi kamo galing sayo, bff lang sya nagpatulong lang.
Nakakapagtaka bakit kailangan mo sya ilabas at bigyan ng chocolate kung mag-bff lang kayo at naiissue pa. Kamo pretend play lang pang bwisit sa naninira sayo sa trabaho.
Bakit ka ika ginagabi ng uwi. Busy lang kamo sa work. Yun pala busy sa date sa SM, sa Cafes, sa arcade, sa photobooth.
Gagala ako kasama ang barkada sabi mo. Bawal ako sumama. Inintindi ko. Excited pa ako para sayo. Kahit yun na lang sana un libreng araw na pwede ka namin makasama. Yun pala mas gusto mo kasama si bff na akala mo asong in heat sa harot. Bakit kako kayo nag-aaway, ayun pala may nakahuling may nangyayari na sainyo ni BFF lang.
Wala ka naman trabaho, pero araw-araw nakay bff. Si bff umaattend ng job interview mo? O baka si bff taga gawa ng lahat ng sayo? BFF lang pero ginagabi kakahintay makauwi.
Galit ka pa na hindi na kayo makapagkita araw-araw. Sino ba naman uto-uto maliban sakin maniniwalang trabaho ang araw-araw mo dinadayo sa opisina ni bff?
Nahuli ko yung chat ninyong dalawa.
"Ipaglalaban kita" "hindi ko kayang mabuhay na wala ka" "mahal ko" "ikaw lang" "date tayo" "i miss you"
Pero sabi mo walang kayo. Sabi mo walang nangyari sa inyo. Sabi mo pinaglalaruan mo lang sya. Libangan kasi nag-eenjoy ka na nakukuha mo sya sa mga da moves mo. Titigil ka na kamo.
Galit ka, tatlong buwan simula ng nawalan ka ng trabaho ngangayon ka lang inobliga maging ama, dumalaw araw-araw pero kinasama pa ng loob mo. Nagseselos si side chick. Ginagamit ko daw ang anak mo.
Hindi na ba kayo secret? Pinopost ka na nya with face. Very brave. Sabi mo aalis ka mag-isa. Yun pala magccheck in kayong dalawa. Walang nangyayari kasi sagrado sa relihiyon, mabait na babae. TANGINA NINYO! Walang kayo, pero nagccheck in. Hindi kayo pero tinago mo lalabas ka. Nagdahilan ka pa ng kung ano, idedate ka lang pala nya. Sa akin ka pa humingi ng pera.
Galit ka pa sa pagpopost ko ng picture nating dalawa kasi nagseselos si kabit samantalang ako ang asawa. Wala na kami sabi mo. Self-love muna. Ginamit mo lang sya pang pa high morale. Wala na pala kayo, pero twing hapon kinikita mo para kumain sa labas, tumambay kung saan, mag stroll hanggang oras na para sunduin ako. Walang kayo, oo nga.
Nagagalit ka sa paglabas ko ng emosyon. Ako yung asawa mo pero ung kabit ang biktima? Anong mali sa pagpost ko ng picture natin mag-asawa? Akala ko ba hiwalay na? Bakit nagiging problema? Kawawa naman un kabit, feeling biktima.
Hindi ka makausap, nakatutok sa cp, chat ng chat. Oo nga, walang kayo, wala na nga ba? O ginagamit nyo na naman ang salitang BFF para hindi mukhang sulutera ang mala-anghel mong friend. Kinut-off mo ko sa lahat ng means of communication sabi mo hibernation, wala ka na pakialam sa mundo. Pero panay ang chat mo. Kesa magsinungaling, magagalit ka na lang.
At una't una pa lang, walang magiging issue sa trabaho at kahit saan. Kung umasal kang tunay na kaibigan. Hindi sya dapat inilalabas sa gabi ng kayong dalawa lang. Hindi tama kayo lang ang laging magkausap. Hindi magandang tingnan na sya lang ang pwede humawak at yumakap. Hindi pagiging matalik na magkaibigan ang umastang parang bf/gf sa fb at ig. Hindi kayo couple para mag couply things. Hindi ka bf para manghimasok sa relasyon pag-ibig nya. At hindi ako kung sino lang para kailanman hindi ipakilala sa 24/7 mo kausap at kasama na "kaibigan lang". Kung kaibigan lang, ginawa mo sana ang tama nun nalaman mo pinagseselosan ko na sya. Hindi mo lang sya basta lalayuan. Customary na ipakilala mo sya, at ipakilala mo ako sa mundong ginagalawan ninyo. Well, hlndi mo nga malayuan kasi "sya lang ang friend ko".
Paulit-ulit ako. Oo. Paulit-ulit, kasi kailanman hindi ka naging tapat. Asawa ako, BFF lang sya. Dapat inilugar mo ang posisyon nya sa tama. Asawa muna bago ang iba. Hindi ka nagkulang, nailaan mo lang sa iba.
Ilan beses kitang pinatawad.
Maraming taon kitang inuna, inunawa.
Isang taon lang akong napagod, nagloko ka na.
Wala ako karapatan magalit, kasi napagod ako?
Nasaktan ka, kaya deserve ko to?
Mahabang panahon na ung isang taon? Dalawang taon kung isasama mo yung pangloloko mo. Pangloloko mo na alam mo malaki ang naging epekto sa kondisyon ko. Pero kayo ang biktima kasi ako ang unang napagod. Kayo ang biktima kasi ako ang maingay.
21st century na nga. Mas tama na ang nanggagago.
