Beyond (y)our Perception

Het was een gewone zaterdagmiddag waarop ik de ingeving kreeg om naar een smartshop te gaan om te informeren over de effecten van truffels. Dit gebeurde heel willekeurig terwijl ik onderweg was naar een afspraak bij een kennis. Ik besloot om het te kopen en mijn geest in de vrije loop te laten. Hieronder heb ik een fractie van het proces van mijn hele psychedelische reis van begin tot het einde beschreven (helaas kan niet alles beschreven worden met de beschikbare menselijke maatstaven en concepten, niet alles valt te categoriseren/meten/duiden met onze zintuigelijke beperkingen):

1. De wereld ademt en bloeit

2. Voorwerpen pulsen/kloppen

3. Alles wordt vloeibaar, patronen worden helder

4. Je geest gaat mee met de trillingen

5. Decoratievoorwerpen worden levendig (vlinders bewegen, het hart bonst met een rode gloed eromheen, kaarsvlam gaat met je spelen, een decoratiebloem bloeit, muren worden zowel nauwer als ook breder, vloerpatronen veranderen constant van vorm, mijn slippers zakken door de grond heen, beeldscherm van mijn pc smolt weg en het leek alsof ik in de wereld van het schilderij kon betreden dat aan de muur hing)

6. Wanneer je je ogen dichtdoet voel jij het levende bestaan om je heen en je ziet structuren en onbekende symbolen die je niet kent maar gek genoeg volledig begrijpt en voelt

7. De trillingen van de muziek nemen je op in de natuur. Je begint de trillingen te zien en te voelen, je krijgt het inzicht hoe geluid invloed heeft op zowel levende als ook levenloze voorwerpen. 

8. Wanneer jij jezelf in de spiegel kijkt dan zie je alle mogelijke vormen van de “ik” terug, zowel de ideale ik als de onzekere ik. Je begint ook van jezelf te houden, je accepteert al je tekortkomingen maar begrijpt dat het leven een constante proces van ontwikkeling is waarbij zowel je lichaam als de geest als een bewegende cilinder naar een einddoel streven - zodat je ziel eindelijk bevrijd kan worden van de wereldse beperkingen (Moksha). Door het “begrijpen” los te laten, “begrijp” je het eindelijk. Je begint de achterliggende structuren en bouwstenen van de wereld te beseffen en het decoderen van de realiteit kan beginnen. Het leven begint een duidelijk script te krijgen dat je moet volgen (Dharma).

9. De beste kanten van je “zijn” worden geaccentueerd, je ware intenties komen naar boven. Je begint te begrijpen dat je alles doet vanuit de liefde en probeert de controle van de behoeftes van je ego/superego los te laten. Alle zorgen die je hebt worden weggezuiverd - wel krijg je de reflectie van je zonden en de acties van je leven waar je spijt van had/hebt - dit wordt ook gelijk vergeven en je krijgt de instructie (van je persoonlijke engel) hoe je wel verder moet leven. Tijdens dit proces krijg ik zelfs de fysieke neiging om mensen op te bellen om dingen op te biechten en spijt te betuigen, maar je bewuste ik houdt dit tegen en ondersteunt je in de reis van je binnenste. Er kwamen verschillende herinneringen uit mijn jeugd terug die ik allang vergeten was (zoals toen ik als 4 jarige met mijn moeder langs siervogels liep en hoe hun gezang mij verwonderde). 

10. Je merkt dat er voorwerpen in je omgeving zijn die gelijkenissen tonen met het oneindige en heilige geometrie. Zonder na te denken werd mijn lichaam door mijn ziel begeleid om Armeense kruisketting die ik draag los te koppelen en in het symbool van oneindigheid te kijken (zie Armeens symbool voor oneindigheid). Vanuit dat symbool werd een portaal geopend naar het Goddelijke begin en het eindpunt van het universum, werkelijk alles was met elkaar verbonden en alles leek mogelijk - ik zag voorwerpen, connecties, protonen, isotopen en voelde alle emoties en gevoelens mijn lichaam verlaten. Ik zag de Bron van waar mijn ziel afkomstig was en waar het weer terug zou keren. Het leek alsof ik op een warm comfortabel water van liefde en sereniteit dreef .. en toen kwam het mooiste moment - ik werd gezuiverd en meegenomen door deze stroom.

11. Ik ervoer God die mij geruststelde en duidelijk maakte dat ik alsnog een lange weg te gaan heb voordat ik er kom - maar dat het al goed was. Toen ik mijn “zijn” overgaf werd mijn bestaan gedefragmenteerd waarna ik al mijn “zijn” aan God gaf en hij nam mij op (”IK BEN VAN JOUW” - herhaalde ik). Daarna bereikte ik het begin van het eindpunt - ik bereikte oneindigheid en tijdloosheid - er was geen “zijn” meer en ik was zeker niet meer in de bekende wereld. 

12. De dimensionale vormloze “ik” steeg boven het bekende universum/sterrenstelsels en werd omgeven met niets meer dan blauwe gloed. De gloed bestond uit stroom van verschillende scenario’s en werkelijkheden en er kwam hier geen einde aan - hier werd ik door overwelmd en ik kreeg constante shock in vorm van trillingen. Alles kon en alles was mogelijk, ik werd meegenomen in de kosmische sap en had verstandhouding met alles. Dit is wat men noemt “de astrale projectie”.

13.  Op het moment dat ik mijn ogen weer open deed was niets meer herkenbaar in de woonkamer, ik keek naar een chocolade-ei en werd direct gezogen in de vezels en constructie ervan. De klok begon weg te smelten, computerscherm werd levend, ik ging interlinken met informatie die niet te bevatten is voor een menselijk wezen en werd begeleid door energien die mij lief hadden. Hierna deed ik mijn ogen weer dicht en werd ik meegenomen naar mijn stroom van alle mogelijke werkelijkheden - dit was een heel schrikbarend moment van mijn trip omdat ik dreigde vast te zitten hierin. Mijn zonden en waandaden werden keer op keer non-stop herhaald en ik zag scenario’s flitsen waarbij ik deze dingen niet gedaan had maar dat het alsnog zou uitmonden op hetzelfde resultaat - “ze moest het zijn” galmde er in mijn geest en ik werd gedwongen omdat dit te accepteren en los te laten en tegelijkertijd zware spijt en pijn te voelen hiervoor - er was geen spectrum meer. 

“Het is goed mijn zoon, dit moest voor je eigen bestwil gebeuren”

14. Op een gegeven moment verdween zelfs mijn vormloze dimensionale “ik” en ik zag/voelde hoe de cyclus van de werkelijkheid begon en eindigde en weer begon. Alles werd geculmineerd tot een kosmisch punt en het dijde vervolgens weer uit. Alle type werelden werden geboren en stierven weer. Ik was niet meer bang voor de dood omdat ik zeker wist dat ik na de aardse pijnigingen weer terug zou keren naar de Ene/God.

15. Toen ik mijn ogen deels open deed begon ik zelfs de grip te verliezen in de fysieke wereld. Uit angst voor de trip zag ik dat ik was overleden en weg werd gevoerd door een ambulance terwijl mijn ziel langzamerhand de draad die vastzit aan mijn lichaam begon te verwijderen. Dit gebeurde natuurlijke niet echt maar deze hele ervaring was doodeng en levensecht, maar ik accepteerde alsnog dat dit gebeurde en gaf mijzelf weer over aan God. 

16. Mijn andere “ik” en mijn beschermengel voelden mijn angst en gaven mij aanwijzingen in de woonkamer om de grip terug te krijgen. Op de digitale klok zag ik heel scherp dat het 4 uur ‘s nachts was en toen kreeg ik mijn fysieke bewustzijn weer voor een deel terug omdat ik wist dat ik om 23:00 psilocybin had genomen in deze ruimte. Ik deed mijn ogen weer dicht om de reis met vrede af te sluiten om in lijn/overeenstemming te zijn met de Goddelijke Voorzienigheid

17. Papa ik wil liefde en ik zal je papa zijn (te persoonlijk om hier te delen) maar dit zorgde ervoor dat ik loskwam uit de onprettige trip.