The Unparalalled Ambiguity

 hNalala ko pa nung kuting ka palang non. sabi ko kay mama alagaan ka na namin kasi lagi ka naman sa tapat ng gate namin . Antagal narin kasi naming walang pet. Saka Im an animal lover

Nalala ko pa nung lagi kang nakakalong sa hita ko habang nag cocomputer ako. Maliit ka pa nun tas ang kulit kulit mo i nunudge mo lagi ako gamit yung ulo mo. 

Tas ayon tumanda ka na. lagi ka nang wala sa bahay. minsan isang linggo ka bago umuwi ulit. Minsan nga umuwi ka may paso ka sa katawan. *Hay humans* . Siguro may asawa ka non no? o nanliligaw ka na. hanggang sa nag kasakit ka na di ka na nalabas ng bahay. tas di ka na nakain, di ka na nakakatulog. hanggang sa nakikita ko nahihirapan ka na talaga. Sa pag hinga palang. I want to do something, but i cant do anything. Buti pa si chuck no? pinapagamot nila Mama. Hay life, so unfair. 

Tapos kanina. ayon na. alam ko na yung humingi ka sken ng tubig. tas biglang parang hindi ka na makahinga. pumunta ka sa sala, sinundan kita, tas binuksan ko yung gate kasi parang gusto mong lumabas. pinaypayan pa nga kita kasi baka makatulong, pero alam ko na non, wala nakong magagawa, tapos pumasok ka na sa bahay. sa sala sa may carpet, pag harap ko bigla ka nalang natumba, tas di ka na makahinga, hanggang sa ayon, nasaksihan ako ang iyong huling mga hininga. 

Sana nakakapagsalita ka nlang no? Lhat ng hayop, lahat kayo, sana nakakapagsalita nalang kayo, para at least alam ko ang nararamdaman mo, siguro galit ka sken kasi pinabayaan lang kita nung may sakit ka na? kasi may aso na kami tapos di na kita pinapansin. Pasensya ka na. Hindi pa nga nag sisink in sken masyado eh, pero nung lumuhod nako para tignan ka, huminga ka pa ng tatlong beses, pero naka bukas na yung bibig mo, tas ayon, umiiyak nako, habang sinasara ko yung mga mata mo. Ansakit, iniwan mo na kami.

depression: is it?

me: definitely

depression: is it really?