Parallel lang, walang intersection
Yung kuntento ka na sa lahat ng bagay pero may mga oras pa rin na ramdam mo sa sarili mo na may kulang. Yung masaya ka pero at the same time may lungkot ka pa ring nararamdaman. Yung maganda ang nangyari sa araw mo pero at the end of the day parang wala itong saysay dahil hindi mo naman maisheshare yung mga masasayang bagay na nangyari sayo.
Marerealize mong ang hirap pala mag-isa. Nasa atin na din kasi kung bakit tayo nag-iisa. Madali lang naman lumandi at magkajowa. Marahil itatanong ng karamihan, “Paano naging madali kung single ka?” Madali lang naman talaga. At naniniwala ako na being single is a choice. Pero alam mo yung mahirap? Sobrang hirap hanapin sa isang tao yung tinatawag na “connection”. Hindi naman ibig sabihin nun na dapat same kayo ng interest sa lahat ng bagay.
Yun yung tipong hindi mo na kailangang magstruggle na kapain sya kasi alam mong nagcoconnect kayo. Yung hindi nyo magawang mabagot kahit lumipas na ng halos bente kwatro oras yung pag-uusap nyo, o di kaya nag-eenjoy kayo sa mga simpleng bagay na ginagawa nyo. Mga ganon. Everything falls into place without trying too hard. Chill lang, walang pressure, walang demands, walang kahit na anong insecurities, walang comparisons. Ang saya diba?
Pero bakit ganon? Ang hirap. Sinubukan kong hanapin ng paulit ulit pero hindi na tayo biniyayaan. Tapos habang tumatagal, parang lalo lang nawawalan ng kahulugan. Kumbaga, the more na hinahanap mo, lalo lang lumiliit yung chance mong mahanap yung ganong klaseng ugnayan.
Minsan napapaisip ako na baka yun na nga yung kapalit sa panlolokong ginawa ko sa isang taong once na naging sentro ng mundo ko. Yung kahit na itry nating magmahal ng iba, parang meron pa ring doubt. Dahil umpisa pa lang, alam mo nang wala. Pero sa kabila pa rin nun, pilit ka pa ring naniniwala. Madali lang magpakawala ng matatamis na salita at makipagbolahan. Tas di magtatagal may mahuhulog, magiging kayo. Tapos iku-question ka, aalamin ang past mo. Na kahit na ayaw mo nang ungkatin dahil alam mong may posibilidad na pagmulan ng away, e gusto pa nilang malaman. Gulo din. Kalaunan, magkakaroon ng insecurities, comparisons and demands. And eventually, you’ll realize na it seems you’re turning them into someone different. Pakiramdam mo para kang nagkakalat ng negativity sa ibang tao. Hanggang sa dumating yung point na sisisihin mo na lang ang sarili mo sa lahat ng nangyayari. Ikaw naman kasi ang puno’t dulo nito. Kahit ayaw mo na ng away at hiwalayan, wala kang magagawa kundi bumitaw na lang dahil alam mong hindi ka na nakakabuti para sa kanila. At ganon lang din ang mga mangyayari sa susunod pa. Dun at dun tutungo, uulit pa rin ng uulit. Yun na nga siguro yung tinatawag na karma.
gummygunk
tangentwithtanner
discoholicmusic
origamiaround
yousharknotpass
izzy806