محاولات للتنفس

إنني أفعل كل ما بوسعي كي لا أعتمد على أحد.

وانا فى رابعة طب كنت بحاول اسافر برا مصر بكل طريقة و مكنش الموضوع بينجح معايا لحد ما سألت وعرفت شخص فى اسكندرية بيهرب شباب لليونان و فعلا روحتله و اتفقت و سافرت تهريب فى ظروف متتحكاش ووصلت اثينا و قعدت بالظبط ٩ ايام كنت خلالهم بحاول ادور على شغل وسكن مناسب وطبعا مش معايا اى أوراق قانونية واللى حصل ان بعد ٩ ايام اترحلت لمصر .. ووقتها دى كانت قضية؛ كل اللى اترحلوا معايا شباب كان فى منهم تعليم متوسط و فى مش متعلمين اصلا وانا الوحيد اللى كنت فيهم طالب جامعي ويومها الظابط اللى كان بيحقق معانا استغرب جدا ازاى اعمل فى نفسى كده واغامر فى السفر عن طريق البحر اللى عادى ممكن نغرق واترحل بشكل أصعب وقالى حرفيا انت كمان طالب طب يعنى كم سنة وتبقى دكتور ازاى تعمل كده .. الظابط ده اخدنى على جنب وقالى انت شكلك محترم وابن ناس وانا هعتبر نفسى مشوفتكش ولا اسمك موجود ..شوف مستقبلك وحرام انت كم سنة وهتكون دكتور ؛ رجعت طبعا اسكندرية و فكرة السفر مفارقتيش بس كنت خلصت الجامعة واتخرجت وبعدها مباشرة جاتلى هجرة لكندا وسافرت المرة دى وانا دكتور رسمى بشكل قانونى ومرتب .. وعلى مدار ١٥ سنة اللى هم وجودى فى كندا انا عمرى ما نسيت الظابط ده ولا اسمه ولا جدعتنه فى موقف أسهل حاجة كان ممكن ميعملهوش لولا انه عنده ضمير وانسان ومرضاليش بالبهدلة ..

إنكَ لا تزالُ في وحشةٍ إلىٰ وحشةٍ، وفي غُربةٍ إلىٰ غُربةٍ، وفي تنكُّرِ العيشِ وتسخُّطِ الحَالِ؛ حتَّىٰ تجد من تشكُو إليه بثَّك، وتفضِي إليهِ بذات نَفسِك. ومتىٰ رأيتَ عجبًا لَم تُضحِكك رُؤيتك لهُ بقدر مَا يُضحكك إخْبَارك إيّاه.