Si Johnny: Ang Lalaking Gwapo, Macho, at Bravo

Mapapanood natin si Johnny Bravo sa sarili niyang cartoon show mula noong 1997 pa lamang hanggang 2004. Siya ay isang batak na binata na laging nakashades at nagaayos ng buhok para mapabilib sakanya ang mga babaeng natitipuhan niya. Gwapo at macho ang tingin niya sa sarili niya kaya kahit ilang beses siyang mabigo sa pagsusuyo, hindi talaga siya natututo.

Bata pa lamang ako, si Johnny Bravo na ang naging isa sa mga batayan ko kung paano kumilos ang isang lalaki dahil siya ang madalas kong napapanood sa telebisyon. Naging kadahilanan din siguro ang hindi pagkakaroon ng lalaking kapatid kaya nagkaroon ako ng interes sa kanya upang mas maunawaan ko ang pagiging isang lalaki. Naimpluwensyahan din ng palabas na ito ang tingin ko sa mga babae dahil hinahabol lamang niya ang mga may magagandang itsura at katawan.

tignan niyo naman diba

May kaibigan si Johnny na masasabing kabaliktaran niya, si Carl. Siya ay payat na may kapansanan sa paningin na kung saan kailangan niyang magsuot ng salaming hindi maituturing na ‘astig’ o kaakit-akit sa mga babae. Nilalarawang nakakainis at negatibong tauhan si Carl. Habang si Johnny, nakaugaliang ipagparangalan at ipakita sa kahit anumang okasyon ang kanyang malaking katawan sa mga magagandang babaeng natitipuhan niya. Dito nabibigyan ng ideya at imahe na kung ano dapat ang pisikal na itsura ng isang lalaki upang magkaroon ng mas mataas na tingin sa kanyang sarili. Sinusuportahan nito ang paniniwalang mas tanggap sa lipunan ang lalaking matipuno at nakakatawa kumpara sa lalaking mahina pero matalino.

Nagsisilbing isang komedya ang palabas na ito kaya nakakamit ang layuning magpatawa sa pamaraan ng pagpapakita kung paano tinatanggihan si Johnny ng mga babaeng gusto niya. Nagdudulot ito ng kaligayahan ngunit may mga problematikong aspetong mapapansin kung mas mainam itong isipin at susuriin tulad ng ugaling “hypermasculine narcissism” ni Johnny. May posibilidad, bilang isang palabas sa mga kabataang magkaroon ng ideya ang mga batang manonood na normal at katanggap-tanggap mga kilos ni Johnny sa mga babae kahit hindi ito makatwiran. Para sa mga babae naman, nabibigyan sila ng stereotypical na mensaheng “men only care about your looks.” Nabigyang-diin dito ang pagkakaroon ng binary opposition sa pagitan ng mga babae at lalaki dahil sa natatanging gender roles at stereotypes sa palabas.

Ngunit sa kaibahan neto, pinapakita sa pagtatanggi ng mga nagugustuhan ni Johnny na may mga bagay na hindi mo makukuha kung hindi mo ito paghihirapan at pagiisipan kahit gaano ka pa kamaskulado o gwapo. Makikita rin natin ang halaga ng pagkakaroon ng paniniwala at kumpiyansa sa sarili kung saan dito tayo nakakakuha ng lakas na gawin ang mga bagay na gusto natin. Ang pagkakaroon ng katangiang hindi umaasa sa iba para sa mga sariling pagsisikap na pinakita ni Johnny ay kahanga-hanga rin para sa kahit anong kasarian. Hindi lamang ang pagpapatawa ang pinakamabuting aspeto ng palabas na ito, kundi ang pagtingin kay Johnny bilang isang tao na may buhay na hangarin ang pag-ibig at kaligayahan.

Mayroong mga palabas na para lamang sa kasiyahan at paglilibang ngunit pag ito’y sinuri at inintindi maraming mahahanap na aspetong may mas malalim pang kahulugan na tumutukoy sa ating iba’t ibang konsepto ng kasarian sa ating lipunan. Nasa sa atin na ang desisyon sa paggamit ng mga ating natutunan sa popular culture, tama man o mali, sa ating araw-araw na buhay. Gumagamit ng media ang popular culture sa paglarawan ng mga paksang mahahalaga at may kaugnayan sa lipunan pero nasa kapangyarihan natin kung paano ito susuriin at bibigyang kahulugan.