İZMİR / 19

“Seven adamlar tanımak isterdim. Kırmadan, incitmeden sadece seven.”

“hepimizin gelip geçtiği bu dünyayı seninle beraber gelip geçmiş olmak benim en güzel hediyem olacak. teşekkür ederim varlığına, seni gördüğüm her ana.”

Kolalı jelibon kadar sevmiştim seni sen neden bena bele yaptın

Gittin.. Kalsaydın jelibon yerdik.

gizlenen, gösterilmeyen, hissettirilmeyen sevginin zerre değeri kıymeti yok gözümde. bu duvar da beni çok seviyor olabilir, bilemem.

sesini duymamalı aylar oluyor. seni kendi içimde öldürdüğümü söylerken bile sesine muhtaç yaşıyorum. ölüler konuşmaz oysa, ben hala ağzından çakacak tek kelimeyi duymayı bekliyorum.

o yoldan yürürken ayaklarımın kanayacağını biliyordun ama bana yürümemi söyledin. birinin kalbinizi bile isteye kırması bilmeyerek yapmasından çok daha betermiş. ne hissedeceğimi, ne hale geleceğimi benden iyi biliyordun. beni benden iyi tanıyordun. dayanamazdım biliyordun. ama durmadan kırdın işte.

ruhumun en ücra köşelerinde yer açtım senin için, sevgimin büyüklüğünü daha iyi anlatamam.

gerçek hislerle dolu bir mesaja ihtiyacım var

aşka inanmayan birini aşka inandıracak kadar güzelsin

her şeyi batırdım ama bütün 'iyi ki'ler hep sana.