küçük bir çocuk gibi seni özledim diye yıkılıyorum. yıkıldığım yerden, mezarını öperek toparlanıyorum. bir avuç toprağa sarılarak gün geçiriyorum. her gün seni geri getirmeyecek olan yarınlara sövüyorum.

bildiğin yerde, bilmediğin haldeyim. ne sen anlarsın beni ne ben sevmeyi bırakırım seni.

ben, senin nefesin olamamışken bu dünyadaki varlığımı ihanet sayarım.

hayırlı bayramlar.

sana olan sevgimin haddi hesabı yok. var gel yamacıma, kokunda nefesleneyim.

gülüşünden öptüm, vedaların bir köşede dursun.

biz sustukça güzelleşiyoruz, füsun. bırak. bırak, suskunluk bizi iyileştirsin.

füsun, sen sanıyorsun ki ben sağ gezerim. ben solumdan vuruldum. en sevdiğimden, senden.

ben seni hiçbir zaman yalnızlığa mahkum etmiyorum. yakınında değilim ama bir o kadar da yakınım sana.

sessiz sedasız gittin benden, füsun. gidişin yetmedi, ruhumu da aldın giderken elimden.

varlığın benim bu aciz bedenime en büyük hediyeydi, füsun.

ölüme hiç olmadığım kadar yakın sana da bir o kadar uzağım, füsun. ben ölüyorum, sen yaşa.