Ruhun kıyısında

Yaz mevsimine baştan başlasak keşke hiçbir şey planladığım gibi olmadı.

İnsanlar...

Galiba hayatın en büyük şakası şu: En çok istediğin şey, en çok uzaklaşan şey oluyor. Sonra gece geliyor, yalnızlık yanına oturuyor ve seni gerçekten anlayan tek şey sessizlik oluyor.

Geceyi sevdiğimden değil, gündüz bana hiç yer bırakmadığı için buradayım. Bazı yalnızlıklar sessizlikten değil, kimsenin gerçekten anlamaya çalışmamasından büyüyor. En çok da ne kadar uğraşırsan uğraş, bazı şeylerin yine de olmaması yoruyor.

Güne enerjik başlamaya karar verdim. Kararım çok motiveydi, ben değildim.

"Bazen en büyük engelin, vazgeçtiğin anlarda kendin oluyorsun."

"Yetişkin olmak sandığım kadar havalı değilmiş. Faturalar spoiler vermedi."

Geceleri kurduğum hayat planları, sabah mesaiye başlamıyor.

"Bazen hayat o kadar sıkıcı ki, sıkıldığımı bile sıkılarak fark ediyorum."

Hayat aynı sahneyi farklı günlerde oynatıp adına 'yeni gün' diyor.

Sabah olmak zorunda mıydı? Daha rüyamın en güzel yerindeydim.