pohjaine murreh

Astun nygöi läs opittelen. Kaikkel on syngy pimevys, viijentostu askelen peräs on vaiku pilkopimei da peittožus. Ga minä tiijen, ku ollah sežo tulit, hobjazet tulit. Voi olla, he ollah vaiku vähä, ga ajattelen, gu mustua tulit, voi ainos löydiä dorogan 

Panou lundu pyörijen. Aziet da hommat ollah sežo liikehes. Oppin luadie monen šeikkua, ga aigu menöy ravieh da tunnen ku monen luadie en kergi. Ku lindu ku panou kaikkiel ga vähän. Tahton ku kergien vie monen enne lujii tuhuloi.

Jo aijoi pimenöy, jälgilehtet pakutah. Se merkiččoy, ku terväh roih pakkaine. Toivon, ku talvi roih lauhkei. Toivon, ga tunnen, ku muutokset roitahes: minul da mečäs sežo.