Dilhun

Bir kördüğüm ki içim çözdükçe dolaşıyor...

Bizden olmayanı dışladığımız, saygı duymadığımız, yaraladığımız bir üslubun tedavisi yok.

Bir de baharlar bilirim

Sonunda emr-i Hak vaki olmuş, minberde yükselme sırası Ömer’e gelmişti. İşte ilk sözleri: “Allahım! Ben sert, şiddetli biriyim, beni yumuşat. Zayıf biriyim, beni güçlü kıl! Cimriyim, beni cömert eyle!”

Sen bana yürüyerek gelirsen, ben sana koşarak gelirim." (Buhari.)

Ömrünün son onbeş dakikasını gözlerimin önünde geçiren hasta,son nefesini verirken,not defterime şunu yazdırdı:Ey ölüm,kaç yıl yaşamam lazım,seni avlamak için?

İmtihanımız ağırlaşmadı. Biz Allah'ı unuttukça imtihanın ağırlığını hissetmeye başladık...

Sadece insan ne yaptığını-yapacağını bilir, Cenab-ı Hak ona ruh, nefis, kalp, irade ve akıl vermiştir. O eşref-i mahlukattır. Dünyaya gelişi bir "imtihan" sebebiyledir.

Televizyon diye bir şey sürdüler ki piyasaya bu çağın en ifrit putu.

Nasıl da eminsiniz yolunuzun doğruluğundan! Nasıl da eminsiniz üslubunuzun sıhhatinden!

Savunmasız bedenin hastalanmaya açık olması gibi şahsiyetlerimiz ve değerlerimiz de kimi zaman virüs kapıyor. Korunma ve sığınma alanlarına ihtiyacımız var. İşte istikameti düzgün dostluklar ve arkadaşlıklar böylesi emniyetli alanların başında geliyor.