.araf.

Birisi bana bir akıl versin, bu saatten sonra neyin sınavı bu?

Beni bahar bahçe ortasında kurşuna dizdiler…

Meğer hiç şiir sevmezmiş. Oysa ben şiir seviyor diye açmıştım kapılarımı ona…

Son zamanlarda iyi gelen tek şey akşam yürüyüşleriydi o da tat vermiyor bu akşam…

Eeee ne demişler yaşattığını bir gün mutlaka yaşarsın. Heves nasıl kursakta kalır, kalırsa ne olur göreceğiz…

Hayatımın son 10 yılı bok gibi geçti, öyle zannediyorumki önümüzdeki 10 yıl da öyle geçecek. Ondan önceki 20 yıl da çok bişey kattı sayılmaz. Ne yapsak bitirsek mi bu işi?

Gitmek lazım artık bu şehirden…

Sevgili evli arkadaşlarım bok var evlendiniz iki ihtiyacımız oluyor, kimi arayalım biz?

Stresten midir bilmem ama sırt ağrılarım fena başladı, yaşlandım yaşlandım.

Lise yıllarımda bir arkadaşımla mektuplaşmışız tabi ben unutmuşum, az önce yazdığım mektuplardan birinden bir cümle okudu bana. ‘Ben çok mutlu olacağım’ yazmışım. Hayatın tersine denk gelmişse o cümle, bırak mutlu olmayı bir kulağımızın arkası kaldı…

İnsan kaç kere tutar yandıkça ateşi…

Tam Onu ne kadar özlediğimi anlatacakken hayatında yeni birisinin olduğunu öğrenmek…

Hayatı s.evilenlerde bugün…

Olamaz dediğim her şey geldi başıma şu hayatta. Kime kalbim dediysem oradan vurdu hep. Sakalımda beyazlıyor artık. Neyse Ömer siktir git yat…

Allah ya sabır…