janz

Vaak struikel ik over de eenkennigheid van mensen in de mooie nieuwbouwwijk waar ik sinds 5 jaar woon. De mensen in de wijk zeggen elkaar moeizaam gedag en onbekenden worden gewoon glashard genegeerd. Tenminste, dat valt mij op, als het zoveelste chagrijnige gezicht op een tweewieler langs komt zoeven, of die vrouw met die herder van vier straten verder verschrikt zie omkijken, alsof ze betrapt wordt terwijl ze haar hond uitlaat.

Het gekke is dat ik dat gedrag op een gegeven moment ben gaan kopiëren. Misschien kopieert iedereen in de wijk wel dat gedrag. Ik heb geen idee, heb er niet voor gestudeerd! In het dorpje waar ik vandaan kom zwaaide ik mijn arm elke dag uit de kom en groette ik elke vreemdeling in het dorp alsof ik die al jaren kende.

Een paar weken geleden heb ik me voorgenomen dat er toch iemand moet zijn om dat rare patroon te doorbreken. Gewoon om wat extra warmte uit te stralen in de wijk. Wordt iedereen toch een vrolijker mens van. Ja, het is mijn gezemel, dus ik mag het goede voorbeeld geven. Geen probleem, daar heb ik mij afgelopen weken aan gewaagd. Met wisselend succes!

Het grootste probleem is dat ik niet veel op straat kom. Maar als ik op straat kom, dan is dat in ieder gevel elke ochtend en avond als ik mijn hond Diesel uitlaat. Soms kom je helemaal niemand tegen, dan wordt het dus lastig om de wijk te redden met mijn onaangekondigde genegenheids-campagne. Maar goed, je komt ze tegen, jouw wijkbewoners! Oud, jong, dik, behaard of bloedchagrijnig. Iedereen kon de afgelopen weken een groet verwachten. Een vriendelijkere omgeving begint namelijk bij jezelf, een gekke reclameman met fantasierijke idealen.

De afgelopen week verliep vrijwel vlekkeloos. De meeste mensen geven direct een groet terug. Tenminste, zolang ik begin met het saluut. Heel vaak komt de begroeting, wat stotterend uit hun tenen of en krakkemikkige HALLO als ik iets verder ben gelopen, maar goed hij komt... Fantastisch! Ik houd ervan.

Pas uitte ik een goedemiddag richting een groep tienermeisjes op het bankje bij ons op de dijk langs de N11. Er staat op die plek veel wind er het was er die middag bijzonder koud. Ik riep ‘goedemiddag meiden, passen jullie op dat jullie niet wegwaaien’! Er kwamen zes hoog opgetrokken wenkbrauwen tevoorschijn. Toen ik wat verder was doorgelopen hoorde ik ze tegen elkaar zeggen, ‘Kennen jullie die?!’ ‘Neeeee! Wat is dat voor oude een viezerik?’. 

De exclusieve voorpremière van de James Bond film 'Skyfail' met Willem Verheul, Stanley de Looze, Eric Oldenburger, Dennis van der Werff en Jan Verheul was... tja... zeg het maar!

Het is alweer bijna 2 jaar geleden... Binnenkort weer een grote première? Zijn jullie 'licensed to view'? Let vooral even op de geweldige Engelse uitspraken van de broertjes Verheul.... Blijft leuk!

Gooische Pikante... Een kaas die een tikkie eigenwijs is, een tikkie bijzonder, een tikkie pikant en misschien zelfs een tikkie ondeugend!