Jan Lampo

(Verschenen in De Standaard van 27 en 28 september 2025) Antwerps oud-cultuurschepen Philip Heylen is boos omdat het museum Éperon d’Or in Izegem de deuren sluit. Zijn familie heeft er de historische schoenencollectie van een tante ondergebracht. “Iets schenken aan een museum dat beheerd wordt door een stad of gemeente, heeft geen enkele rechtsgeldigheid meer” zegt Heylen in het interview dat…

Een toren van tachtig meter en honderdnegenendertig miljoen Euro is waanzin als het museum dat erin moet niet genoeg geld heeft om zijn eigen collectie fatsoenlijk te registreren. Maar moet je het museum daarom opheffen? En hoe geloofwaardig is een overheid die eerst de hoge, dure toren en luttele weken later de opheffing van het museum aankondigt? Vlaams minister van cultuur Caroline Gennez…

Beste Patsy Sörensen, beste bestuurders en medewerkers van Payoke, in al uw hoedanigheden, dames en heren, Ik sta hier met mijn mond vol tanden. Dat is geen goed begin voor een toespraak, ik weet het. Maar sta mij toe dat even toe te lichten. De voorbije weken heb ik mij verdiept in de geschiedenis en de activiteiten van Payoke en zijn oprichtster of medeoprichtster Patsy Sörensen. Een en…

[Column] “In Vlaanderen Vlaams en op Sint-Anneke mosselen”

In 1992 kocht ik een dure fiets, een Kettler, met zomaar eventjes zeven versnellingen. Ik gebruikte hem vaak en met veel plezier. Maar kort na de eeuwwisseling had ik daar geen zin meer in. Ik weet niet waarom. Ik stalde de fiets in de loods waar ik ook een plek voor mijn auto huurde. Die loods werd door veel mensen gebruikt. Op een bepaald moment merkte ik dat de Kettler verdwenen was. Mijn…

[Column] Elsschot, Gilliams en ik

Ik liep daarstraks door de Rosier en over het Mechelseplein naar de Lange Gasthuisstraat. Ik moest uiteraard aan Maurice Gilliams denken. Daarom kom ik op hem terug. Toen ik naar het atheneum ging – het “rode” atheneum van Hoboken – liet onze lerares Nederlands ons van elk literair tekstfragment dat in de klas gelezen werd een paragraaf uit het hoofd leren. Die paragraaf moesten we enkele dagen…

Je ziet ze tegenwoordig steeds vaker: jonge vrouwen die in trendy koffiebars zitten te schrijven. Niet op een laptop, maar met een balpen en in een cahier. Houden ze een dagboek bij, werken ze aan hun debuutroman of aan het kladje van een liefdesbrief? Soms heb ik zelf een inval of een idee die ik noteren wil, maar dan kom ik bedrogen uit. Een pen heb ik meestal op zak, maar mijn notitieboekje…

Vitalski’s Dinsdagclub

Chaos, muziek, poëzie, danseressen, burlesque-acts en andere performances, van iets na zeven tot bijna tien uur ’s avonds op het podium in de kelder van boekhandel De Groene Waterman. Met blauw geschminkt gezicht praat ceremoniemeester Vitalski de show welsprekend aan elkaar. Hij roept de opeenvolgende artiesten naar voren – soms ook voor een onvoorbereid intermezzo dat nodig blijkt om de tijd…

Op 17 september organiseert het Hubert Lampo Genootschap opnieuw een geleide wandeling in Zoutleeuw, het Brabantse stadje dat model stond voor het Zoetelede in Lampo’s metafysische graalthriller Wijlen Sarah Silbermann. Bijeenkomst om 13u.30 aan het Toeristisch Infokantoor, Grote Markt 11 te 3440 Zoutleeuw. Het infokantoor is ondergebracht in de Halle, die aanleunt tegen het  Stadhuis. Na een…

In memoriam Chris Bierque (1958-2022).

In memoriam Chris Bierque (1958-2022).

Ik weet nog waar en ongeveer wanneer ik Chris voor het eerst zag: in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Daar ging toen de cursus door van het Kunsthistorisch Instituut, een Antwerpse organisatie die zich nog altijd richt tot mensen die over kunstgeschiedenis willen leren. Ik gaf het vak paleografie, het lezen van oud schrift, en Chris was een van mijn studenten. We stonden…

Letterenhuis vervolledigt archief Hubert Lampo

Vrijdag 18 december 2020 — Het Letterenhuis verwelkomt het resterende archief van Hubert Lampo, die in 2020 honderd jaar zou geworden zijn. Het archief is twintig strekkende meter lang en bevat duizenden brieven, scenario’s van verfilmingen, foto’s en handschriften. Daarnaast staat de schrijver centraal in een documentaire en podcast op Klara en komt er een Antwerpse wandeling gebaseerd op De…

Jef Geeraerts uit de canon.

Gangreen 1 Black Venus was voor mij als twaalfjarige een zeer leerzaam boek. Het deed in Antwerpen zelfs een heuse mop ontstaan (en dat is niet veel romans gegeven): vraag – Wat is een zwarte maagd?; antwoord – een negerin die rapper kan lopen dan Jef Geeraerts. Ik verzin het niet.

Moet die roman in de canon? Kijk, vijf jaar geleden wisten de leden van de canoncommissie van de Koninklijke…

Ik werk thuis, maar dat stoort mij niet. Ik heb een bureau waar ik me kan afzonderen en ik beschik over een schrijftafel die in een vorig leven plaats bood aan vier klerken. Ik werk eraan sinds 1986. De mechanische schrijfmachine van toen maakte natuurlijk decennia geleden als plaats voor een desktopcomputer en de parafernalia die daarbij horen. Sindsdien is er niet veel veranderd, al ben ik aan…

Inventariseren voor de lezer. Het archief van Hubert Lampo overgebracht naar het Letterenhuis.

Het archief van Hubert Lampo overbracht naar het Letterenhuis

De trap van het Letterenhuis (foto Jan Lampo).

Ik heb het archief van mijn vader overgebracht naar het Letterenhuis. Het was de hoogste tijd en het is wat hij zelf had gewild. Daar ben ik het nu aan het inventariseren. Dat betekent: alles bekijken, ordenen, verpakken en beschrijven in de database.

Het is min of meer toeval…

Literatuur – “Neen, Lampo wijst ons niet naar het Oosten” – De receptie van het vroege werk van Hubert Lampo in de pers van bezet België (1943-1944)