Jahsonic's microblog

The 1926 Covici edition of Dialogue Between a Priest and a Dying Man. Actually a See Sharp Press facsimile reprint. The engraving is new to me. Below my Dutch write-up. From now on more and more of my writing will be in Dutch.

Ik heb me vandaag verder verdiept in het leven van Samuel Putnam (1892 – 1950), de Amerikaanse schrijver die in 1927 naar Frankrijk kwam om Rabelais te vertalen, maar hier twaalf jaar bleef hangen en in die tijd (of later) ook nog Aretino, de Sade, Huysmans en Margueritte van Navarre vertaalde. Over zijn tijd in Parijs schreef hij het zeer levendige 'Paris Was Our Mistress' (1947). Ik post deze afbeelding omdat ik 'm niet ken. Hij is de vader van de beroemde filosoof Hilary Putnam (1926 – 2016) en over de dagen in 1927 dat ze met die baby in Europa rond hosten schreef Samuel:

"Dat was het begin van onze omzwervingen. En we leden geen honger. Met een zoon van acht maanden en een spirituslamp om de babyvoeding en vaak ook onze eigen maaltijden te bereiden, trokken we van land naar land, negen in totaal, waar we in goedkope pensions verbleven en derde klas reisden. We hadden ontelbare stukken bagage bij ons, waarvan de meeste gevuld waren met luiers, die altijd kwijtraakten op treinstations. We waren volledig afhankelijk van mijn inkomen, want ik ben nog nooit in mijn leven afhankelijk van niemand geweest. Soms, als een cheque van een redacteur of uitgever niet aankwam, zaten we plotseling met een schrikbarend laag saldo en werden we geconfronteerd met het sombere vooruitzicht dat we ons bij de dichtstbijzijnde Amerikaanse consul moesten melden; maar gelukkig gebeurde er op het laatste moment altijd iets waardoor dit niet nodig was. Er was een keer in Genève dat we nog maar één Zwitserse frank hadden. De baby lag boven in het pension rustig te slapen. Mijn vrouw en ik keken elkaar aan. “Laten we naar het café gaan en een kopje koffie drinken. We kunnen de garçon geen fooi geven, maar hij kent ons. Als de cheque morgenochtend niet is gearriveerd, gaan we naar het consulaat.” Hij kwam met de ochtendpost. Onze hotelbaas glimlachte toen hij hem aan ons overhandigde. Hij had een instinct voor zulke dingen."

Adieu Lucy!

Twee zelfmoorden worden zelden aangestipt in de geschiedenis van het tussenoorlogse Montparnasse. De ene is die van Jeanne Hébuterne (1898 – 1920) en de andere van Jules Pascin (1885 – 1930).

Jeanne Hébuterne was de partner van Amedeo Modigliani en zelf ook kunstenaar. Op 24 januari 1920 sterft Modigliani aan tuberculose. De 21-jarige Jeanne, die op dat moment acht maanden zwanger is van hun tweede kind, is ontroostbaar. Twee dagen na zijn overlijden werpt zij zich uit het raam van de vijfde verdieping van haar ouderlijk huis.

Studies in a Dying Culture.

Augustin Cabanès books in the warehouse of the University of Antwerp.