Sólo muere quien es olvidado

Κάποιοι απλά θα το καταλάβουν, κάποιοι λίγοι θα το εμπεδώσουν, και κάποιοι ακόμα πιο λίγοι θα το σεβαστούν.

Κάποιοι επίσης λένε, ότι τάχα μου θέλω να τραβήξω την προσοχή. Ότι πρέπει να ωριμάσω. Ότι δεν είναι πράματα αυτά. Ότι παίζω με τους ανθρώπους.

Αυτοί που τα λένε αυτά, είναι και αυτοί που ούτε με ήξεραν, ούτε με ξέρουν, ούτε και θα με μάθουν.

Δεν ξέρουν με τι θεριά παλεύω μέσα μου κάθε μέρα. Τι πάλη δίνω για να μείνω όρθιος. Αέναη μάχη.

Φυσικά και αντιλαμβάνομαι, ότι δεν είμαι ο μόνος που έχει προβλήματα. Ενδεχομένως να μην έχω και τίποτα απολύτως μπροστά σε άλλους, δεν το αμφισβήτησα ποτέ.

Το θέμα είναι πόσο αντέχει ο καθένας αυτά που έχει. Και στην προκειμένη, αυτά που έχω εγώ, για εμένα είναι γολγοθάς. Για τώρα τουλάχιστον.

Γι’αυτό και αυτοί που, όταν λήξω την μάχη με τον εαυτό μου θα είναι εκεί, θα ξέρω ότι ήταν αυτοί που με κατάλαβαν, με ένιωσαν και με στήριξαν. Και ας μην ήταν δίπλα μου. Θα ξέρω ότι ήθελαν πολύ να ήταν, αλλά δεν τους άφησα. Και αυτό μου αρκεί για να τους προσφέρω έναν πλέον καλύτερο φίλο, συνοδοιπόρο, αδερφό, και ο,τι μπορεί να είμαι για τον καθένα.

Γιατί αυτοί σεβάστηκαν την αλήθεια μου. Τον πόνο μου. Την λύπη μου.

Γιατί αυτοί λυπήθηκαν μαζί μου, και αθόρυβα χωρίς να το ξέρουν με στήριξαν.

Και μόνο για αυτούς είμαι ευγνώμων.

Μέχρι τότε, συνεχίζω να παλεύω μόνος μου, το θηρίο που με κυριεύει.