trapped in a concept

Αλλάζουν. Αρκεί να το θέλουν πολύ..

(Ή) αρκεί να τους πληγώσεις πολύ..

(Ή) αρκεί να τους αγαπήσεις πολύ..

Αλλάζουν..Αλλά ποιο μονοπάτι θα διαλέξουν είναι άλλο ζήτημα..

Αλλάζουν όμως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο..

1. Να διαβάσω όσα περισσότερα βιβλία μπορώ

2. Να με αγαπήσω ολοκληρωτικά

Οι αποχαιρετισμοι που δεν έγιναν ποτέ,

Εκείνοι που δεν βρηκες ποτέ τον κατάλληλο χρόνο,χώρο,η κατάλληλα λόγια για να τους κάνεις,

Και αφήνουν μέσα σου την αίσθηση του ανεκπλήρωτου.

Είναι σαν να μην σας χώρισε ποτέ η ζωή μαυτους τους ανθρώπους,

Σαν να στέκονται ακόμη απέναντι σου στην άδεια αυτή γωνιά του καναπέ.

Αυτοί οι αποχαιρετισμοι λοιπόν πονάνε λίγο παραπάνω,

Γιατί κουβαλας μια ενοχή που λέει,

Πως αν τελικά έλεγες όσα δεν πρόλαβες,

Αντίο,λοιπόν,αντίο.

Για ναναι πάντοτε τα μάτια σου γελαστά

αντίο

Ίσως η πόλη τούτη να φτιάχτηκε μονάχα για να την δούμε από ψηλά,

Κάποιο βράδυ Σαββάτου στην πιο απόμερη κορφή

Και ίσως τελικά τα φώτα γιʼαυτό να τρέμουν.

Απʼτον φόβο μήπως δεν μας ανταμώσουν, αγάπη μου.

Και όταν στην κλίνη με καλείς, κάθε πληγή σου για να κλείσεις

Άσε τουλάχιστον το παράθυρο ανοιχτό

Να ʼχω να χαζεύω αυτό που φτιάχτηκε για ʼμας,

Μα εσύ όχι μόνο δεν το βλέπεις,

Τραβάς και την κουρτίνα

για να μη μας δουν.

παρά πολύ μάλιστα.

και ξέρω ότι με θες και εσύ.

αλλά είμαστε δειλοι.

και το χειρότερο πράγμα είναι να είσαι δειλός.

φοβόμαστε τι άραγε;

ποιος θα κάνει την πρώτη κίνηση άραγε.

κανένας.

θα περάσει ο καιρός και δεν θα θυμόμαστε ούτε το πρώτο μας φιλί.