Günlüklerim aylık olmuş..

Dualarınızda yer bulma umudu ve ricasıyla, hayırlı Cumalar a dostlar!

Bir İstanbul Düşlemesi…

Gözlerimi açıyorum, gözlerim seni arıyor İstanbul.

Bir hüzün çöküyor omuzlarıma, omuzlarım çöküyor bayram sabahına babasız uyanan çocuklar gibi ve ben seni düşlüyor, konuşuyorum İstanbul;

Gözlerim kapalı..

Ümit ederiz ki bu ‘mübarek gece’, zor günler geçirdiğimiz; fakat gelecek adına umutla dolu olduğumuz şu dönemlerde, yeniden bir uyanışa vesile olur.

Sabret ki herşey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun. Sabret ki herşey gönlünce olsun.

Vakit geçmiyor diye şikayet ederiz. Neyin geçmesini istiyoruz? Hayatın. Ve hepimiz ölümden korkarız.

Sevgili dost, bugün bayram. Ama parlamıyor gözlerin..