Isabella.03

Kusisz mnie swoją obecnością a ja absolutnie się w niej zatracam.

Pragnąłam tylko dwóch rzeczy, bycia kochanym i spokoju.

"Naucz mnie kochać tak, bym przy miłości do Ciebie zaczęła przy okazji odrobinę kochać siebie."

"I tylko przyjdź. Dotknij mnie czule, i przytul tak, abym zapomniała o wszystkim. Pocałuj tak, abym na przekór samej sobie poczuła się szczęśliwa. A wtedy pójdę za Tobą na koniec świata.”

Cała taka była. Jakby zawstydzona swoją obecnością, wycofana, skulona; oddychła płytko, wykonywała krótkie, ciche gesty, żadnych wylewności, szerokiego rozpostarcia rąk. Byle tylko zajmować sobie jak najmniejszą powierzchnię życia. Była, ale udawała, że nie jest.

Jeśli nie mogę być twoim światem, to chociaż powiedz, czy mogę być kimkolwiek ważnym dla ciebie? Nawet kroplą w morzu łez lub lekkim porywem wiosennego wietrzyku. Lecz chciałabym coś znaczyć dla twojego serca.

Nigdy nie oczekiwałam od niego zaakceptowania mnie, ale stojąc na przystanku o piątej nad ranem uświadomiłam sobie jak bardzo pragnę aby jego serce mnie zaakceptowało.

zaopiekuj się mną nawet, gdy nie będę chciała.

nie wymagam od Ciebie cudów. Nie chcę wiele. Tylko chciej mnie , nawet gdy ja sam czasem siebie nie chce.

odpowiednia osoba pokaże ci, że nie prosiłeś o zbyt wiele.

Widać było, że potrzebuje mocnego przytulenia i słów, że jest taka jaka być powinna.

Kocham go. I wiem, że za kilka lat będę czuła to samo, co teraz. Nigdy nie wierzyłam w to, że można wybrać spośród miliarda ludzi jedną osobę, dzięki której świat nabierze nowego znaczenia, ale to właśnie on stał się tym światem.