İsimsiz

Okul böyle bi yer işte.

Olm. Geçen feysbuktayken. İlkokul 1.sınıftan beri tanıdığım arkadaş geldi. Muhabbet ettik falan. Ankaraya yerleşmiş,vücut çalışmış,taş bişey olmuş böyle. Tunalı olsun adı. Tunalı’yla konuşuyoruz falan. Fotoğrafçı nasıl kıskanıyor anlatamam ama. Bugün Tunalı mesaj attı. bak aynen yazıyorum: Tunalı: aşık oluyorum sanırım. Ben: kim bu kız,tanıyor muydun önceden? Tunalı: Evet bayağıdır tanışıyoruz. Ben: Sevgilisi olup olmadığını biliyor musun? Tunalı: Soramadım Ben: Sorsana. Tunalı: Emin misin,sorıyım mı? Ben: Hıhı. Tunalı: Senin sevgilin var mı! Ben: Yok. Hadi şimdi git bunu o kıza söyle. Tunalı: Söyledim zaten. Yok dedi. Ben burda anladım ve ağzım yarım metre açık kaldı. Hiç küfretmeyen sevdiceğim Fotoğraçı da, sinirlenedursun, “Siktir git de şuna!!” derken, salak ayağına yatsam nolur ki diyip devam ettim: Ben: Facebooku var mı bu kızın? Tunalı: Evet var. Ben: Profilinin linkini yollasana. Tunalı: Niye kendi profiline bakamıyor musun? Burdan sonrası önemsiz,reddettim çocuğu falan filan. Asıl olay şurda, ben bu çocuğu 10 yıldan fazla zamandır tanıyorum. Ben şişmanken,sivilceliyken neredeydi? 77 kilo olduğum zaman nerdeydi? Zayıflayıp makyaj yapınca mı aklına geldim? Güzelliğime mi aşık oldu bana mı? Bu şekilde aşık olacaksa bana değil de dış görünüşüme aşık olmuş olmuyor mu? Sikerim aşkını bu nasıl sevmek amına koyayım? Sen nasıl bir hıyarsın bunca yıl yalnızken gelip şimdi aşık oluyon bana? Dış görünüşün güzelse orospu olsan da fark etmez dimi? Sinirlerim  bozuldu yemin ederim.

Gülerek başladım ama atara dönüştü. Hepinizi öldürcem.