Otuz yılda çok kısa bir çocukluk, anlaşılmaz bir ilk gençlik, ve geç gelen bir yetişkinliğe eriştim.

-Nasıl da kaskatı konuşuyorum değil mi? Kendimden korkarcasına. Oysa dümdüz şunu söylemek istiyorum;

Yüreğim hala özlem dolu.

Sensiz geçen zamanları sensiz yaşayamıyor zihnim. Kokunu anımsıyorum, sesini, kavuştuğumuz her anı, kahkahalarını, öpüşünü, yumuşak dokunuşunu.

Hasretinden ölüşümü…

O son geceyi anımsıyorum. Seni nasıl sonsuz kılmak istediğimi…

O ilk geceyi anımsıyorum. Zamanı durdurmak istediğimi.

Dudaklarının tadını anımsıyorum. Dudakların hala dudağımda gibi.

Yanımda olmadığın zamanlarda bile seni hissedebileceğimi söylemiştin.

Burada olduğunu hissetmiyorum, gitmişsin.

Sağ yanım soğuk…

Senden önce aşık olduğumu sanırdım, sende aşkı tadana kadar.

Hiç bilmediğim bir sızı, delilik, tutku bu.

Adım atamaz oldum gittiğinden beri.

Islak dudaklarına hasretliği bağışladın

Yağmur, yaban otları, sakız ağacı;

Cesaretin kokusunu bağışladın.

Yüreğim genişledi

seni gönlüme sığdırdım.

Aldın, bana sonsuz hevesleri bağışladın

Düşleri, bekleyişleri, gündoğumlarını

Berrak sulara dökülen menekşeleri

Unutulmaz anıları bağışladın

Vazgeçme,

Çiçek açalım.

Sözcüklerin büyülü, sesin tutkulu… Kaç sözcük söylesen, on katına çarpılıyorum, kaç kez dinlesem sana karışıyorum.

bütün getirdiklerinle,

bekledim seni,

ışıktan, ekmekten ve gölgeden yapılmış;

böyle muhtacım sana,

böyle seviyorum seni..''

Sarı başakların rüzgarda salınışını,

Gölgelerimizin kavuşmasını,

Ve kuşların göçünü seyrederek,

Hevesle,