ink, dust, and pigments.

Masama ang loob ni Boyet. alas kwatro na kasi ng hapon, wala pa ring bumabati sa kanya ng maligayang kaarawan. padabog siyang pumasok sa kwarto. sinara ang pinto pati na rin ang mga bintana. pumasok siya sa kanyang banyo at umupo sa inidoro. habang inilalabas ang galit, nagpapalingon lingon sya sa paligid. napansin nya ang isang tiles na may lamat. pagkatapos nyang magpasabog ng bulkan, tinuon niya ang sarili sa pagkalikot ng sirang tiles. “woah, puta. puro lumot!”. di na nya napigilan ang pagkamangha. kinuha nya ang kanya ruler sa kwarto at kinutkot ang mga kakaibang lumot.

sa kwarto, tinuloy ang paglalaro. inilagay ang mga nasabing lumot sa isang papel. nirolyo at sinindihan.

hithit… buga

hithit… buga

hithit… ubo… buga

sa papakapal na usok, naglabasan ang mga kaibigan nya. andun din pati ang kanyang buong pamilya. ngumiti na si Boyet. tumawa. naiyak. ngumiti at nagpasalamat.