Belki gelirsin, belki gelirim, güldün diye gülerim, sevdim diye seversin. Olur ya belki, olmaz denileni oldururuz. Olmaz da, belki işte. 

kendimi ifade edemem ben, söylemek istediklerimle ifade ettiklerim hep zıt düşer. ben senden bir adım uzaklaşırım, bir şeyleri anla diye sırtımı dönerim, sen başka anlam yükler darılırsın, benden nefret etmenin kıyısına kadar gidersin. neremin acıdığını, neremin kanadığını sorsan gösteremem ama hep acıya doğru bükülür sırtım. ki zaten belimin kambur oluşundan fark edilmez hiç. hep iç çekerim, derdim var sanarsın ama aslında nefes alamıyor oluşum ve bazı şeylere içerlenmemdir sebebi. demem o ki dilim başka, bedenim başka şeyleri sana söyler ama bak gözlerim tüm çıplaklığıyla anlatır her şeyi. hele de seni. yemin ederim anlatır, bakmayı bırak. artık görmelisin. biraz olsun gör. lütfen.

haklı haksız boşver de sen beni avutulmamış bir çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlattın

Bu gün 1 ay oldu, ən çətin aylarımdan birini keçirdim. İçim yoxmuş kimi hiss edirəm, yaxşı deyiləm, səni ilk gördüyümdə sarılacaq, heç buraxmayacaq kimiyəm. Kaş həmişə söz verdiyimiz kimi qalsaydıq..

2 ay oldu, affettim, bir də getmə.

içinde sevgi bulundurulan her duyguya çok ihtiyacım var. en çok sarılmaya. bana sarılır mısın?

hiç değilse yaranı yaramla bir tutma jülide, sen dizlerin kanadı diye o yolu yürümedin. ben, göğsümü delen kurşunla o yolu bitirdim.