Artık Bor omodomoz yok...

Değerimi anlayacksın... Bir gün bu dediklerine cidden pişman olacaksın ama dediğine kalacaksın unutma

Geleceksen gel be yorma oğlum

Sensiz bir güne günaydın

Unutma.. seni benden daha çok seven asla bulamazsın...

Ne yaparsam yapıyım içimde bıraktığın boşluğu dolduramıyorum... Gel bitsin artık bu acı

Rüyalarımda seni görmekten bıktım. Seni bu kadar iyi tanırken en uzağında ben varım. Sana en iyi gelen şey ben iken yine benden en uzak olan sensin... Gel artık yeter bu kadar acı çektiğimiz...

Sabah uyanınca zor oluyor biliyor musun? Sana günaydın yazamamak...

Ne ara sokakta birbirimizi görünce yön değiştirir olduk?

Olmuyo ne yapsam olmuyo

Nasıl hissettiğimi bilmiyorum. Sanki bir boşluk var ve beni kendine çekiyor. O boşluk hissinden kurtulamıyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum... Aslında ne çok şey bilmiyorum... Öğrenmem gereken çok şey var hayattan. Vur hayat sen de vur kalkmayalım yerden

Canım acımasın diye kıyamazken en çok canımı yakan o oldu...

Canıma kıyamayan insan öğretti bana acının ne olduğunu. En derinimde hissettim. Onun verdiği acıyı iliklerime kadar hissettim ve şunu aklıma kazıdım. "Bu dünya zalimlerle dolu kim iyi kim kötü bilemezsin. Herkesten herşeyi bekle çünkü herşeyi yapıyorlar"