Hüsn-i Zann

Asıl marifet buluttaydı fakat herkes yağmura şiir yazdı.

Beni kabullen, kendini yanına al, gidelim.

Kudüs bir sınav kağıdı, her mümin kulun önünde.

Koskoca şehrin hiç gelmediğin sokaklarında bile seni görme umuduyla etrafa bakmanın nasıl hissettirdiğini bilmiyorsun.

“dedim ya işte, bocalıyorum. yeniden yaşamaya başlamak kolay mı?”

Ve gönül; sabır ile harman olmadan nasip ile buluşmazmış..

Ne güzel özetlemiş Cahit Zarifoğlu: "Kimsenin kimseyi umursamadığı bu dönemde size dair en küçük detayları bile aklında tutan birini kaybetmeyin"..

Çocukları ürkütülmüş bir dünyanın denizi mavi olsa ne yazar, olmasa ne..

Ne diyordu Zarifoğlu "Onca sevgiye rağmen kalbi filizlenmemişse toprağı sen değilsindir."

Yolu rastgele yürürsen ömür olur, denginle yürürsen şiir olur.

Gönlümün yükünü kaldıramıyorum.

Ben bu çağdan nefret ettim, etimle kemiğimle nefret ettim..