belki parçalanıp durmak/belki parçası olamamak dünyanın

tezgahı silerken bulaşıkları durularken çiçekleri sularken durup hüngür hüngür ağlamak isteyenlerin de Rabbisin

önemsenmediğimizi hissettiğimiz yerlerden kaçtığımız için yerimiz yurdumuz kalmadı

“yaşıyorum evet. ama eskisi kadar çok değil.”

önemsenmediğimizi hissettiğimiz yerlerden kaçtığımız için yerimiz yurdumuz kalmadı

Çünkü eğer düşünmeye başlarsam yeniden, hemen hemen huzurlu sayılabilecek hayatımın tekrar bir kovalamacaya dönüşeceğini biliyordum.

kılı kırk yarsan da sen hiçbir şey yapmadın diyenler için bir ömür heba ettin ali. sana da yazık değil mi.

bırak

oyle kalsin

sana beddua etmem ama umarım bir insanla konuşmanın bir duvarla konuşmaktan farkının olmaması ne kadar ağırmış öğrenirsin.

Hayatımda hiç “bu arkasını dönüp gitse ben ne yaparım” endişesiyle sevilmedim o yüzden bizim gidişimiz gitmekten sayılmaz

Evin bir yer değil, bir duygu olduğunu öğrendim.

eksik çok şey var hayatımda bırak gözlerim dolsun.

eksik çok şey var hayatımda bırak gözlerim dolsun.

hayalinle gerçeğin bile karışacak, sen benim şefkâtimi hep hatırlayacaksın.

sürekli "sakin kalmayı öğrenmem lazım, her şey bir tepkiyi hak etmez." diye tekrarlayıp duruyorum.

yediğim, içtiğim her şeye en afillisinden zehir zıkkım olsun yemiş gibiyim birinden. ne yesem, neye umutlansam, neyi sevsem burnumdan geliyor.