🦋

najsmutniejszą rzeczą, jaką kiedykolwiek zrobiłam, było błaganie kogoś, żeby mnie kochał tak, jak ja kocham

Jestem zmęczona, tak cholernie zmęczona wmawianiem sobie, że się trzymam. Wciskaniem każdemu tego samego kitu. Żaden korektor nie jest w stanie zakryć sińców pod oczami. Ubrania zaczynają na mnie wisieć jak na strachu na wróble, a patrząc w lustro widzę jedynie trupio-bladą twarz. Ludzie już nawet tego nie muszą mówić, widzę jak ich spojrzenie się zmienia gdy mnie zobaczą. Ale wiesz czego nie zobaczą? Ile tak naprawdę bólu w sobie noszę, bo jedyna rzecz jaką jestem kontrolować to to, by moje oczy wciąż się uśmiechały. I to zwodzi każdego

Nie oceniaj siebie przez pryzmat najgorszego dnia. Jesteś czymś więcej niż chwilowym bólem.

Gdy łamiesz komuś serce, nie oczekuj że ponownie otworzy ci drzwi do swojego życia.Nie bądź zaskoczony, że odchodzi w zasnutą tajemnicą dal.Nie dziw się, że jego oczy wieją chłodem na twój widok. Przecież wiedziałeś,że stąpasz po czyichś marzeniach, że depczesz czyjeś pragnienia.

"my nie potrzebujemy już lepszej technologii, lepszych telefonów. potrzebujemy więcej uczuć i zachodów słońca"

Ile grobów będzie mi potrzebnych, żeby pochować wszystko, co we mnie umarło?

Czasami wystarczy moment i wszystko uderza cię ze zdwojoną siłą. Przeszłość. Samotność. Smutek, złość i żal. Bezradność. Siedzisz wbijając pusty wzrok w jeden punkt, jesteś otępiały niekończącym się bólem, zmęczony do tego stopnia, że nawet nie masz siły płakać. Więc po prostu czekasz aż ta fala przejdzie, a ty będziesz mógł odetchnąć bez wrażenia, że jakiś niewidzialny ciężar próbuje zmiażdżyć twoją klatkę piersiową