bi hindiba uçuşu

Bugün arkadaşlarımla kahveye çıktık. Organizasyonu 3 yaşındaki oğlum yaptı. Bana kızları aratıp zırt diye tek cümlesiyle ikna ettirdi. Kafedeki çalışanlarla ahbap oldu. Akşama kadar takıldık orada. Sonra babası geldi yanımıza. Onlar ayrı masaya geçtiler ve ikisi date eylediler. Ardından eve yürüyerek döndük. O sokaklarda eşim ve oğlumun şen kahkahaları yükseldikçe benim yüzümdeki gülümseme büyüdü. 120 kilo adam 15 kilo çocukla zıplaya zıplaya koşturdular.

Dünyanın türlü yüzlerinden yüz bulmuştu yüzüm. Allah örtmeseydi, düşmüşlerden olduğumu bileceklerdi. Salihlerdenmişim sandılar. Münafıklık alametinden değil de öylece bir Müslüman olmak istediğimden…

Yine de tevbeyi ertelemeyin,

“Allah Teala katında namazın ne kadar ehemmiyetli olduğunu idrak etmek için onun yedi kat semadan emredildiğini bilmek/bilmen yetmez mi?”

-Seni çok seviyorum oğlum.

Ben artık bir sahile de vurmuyorum Allah’ım. Dalga dalga giden suların içimdeki fırtınayı tanıdığı da yok.

Ben artık bir sahile de vurmuyorum Allah’ım. Dalga dalga giden suların içimdeki fırtınayı tanıdığı da yok.

Bazen aynı döngüye sıkışıp kalıyorum/kalıyoruz. Neyi öğrenmemizi istiyorsan bize onun idrakini kolaylaştır Allah’ım.