Jest mi tak cholernie smutno że nie chce wychodzić z łóżka. Chcę tu umrzeć. Koniec jest bliski.

Przyznam Ci się do czegoś, dobrze? Obiecuję, że nie zajmę Ci zbyt dużo czasu. To tylko chwilka, kilka marnych słów, które chce z siebie wyrzucić. Tęsknię za Tobą. Niewyobrażalnie mocno. Nie umiem sobie poradzić z tym uczuciem. Chciałabym Cię mieć przy sobie. Wtulać się w Twoje ramiona, bo to właśnie w nich czuje się najbardziej bezpieczna. I właśnie teraz, w tym momencie najbardziej mi ich brakuje. Właśnie teraz, gdy czuję się smutna, przerażona i niewyobrażalnie samotna. I właśnie Ciebie mi brakuje, Twoich ramion i bicia serca. Tylko tego.

"Potrzebuję szczerej rozmowy. Albo w sumie pierdolić to. Potrzebuję się wtulić w kogoś kto szczerze mnie pokocha i nigdy nie zostawi."

Jestem Ci potrzebna?

I w końcu wróciłam do tego całego gówna..

5 moods in 5 minutes

nie był dla mnie dobry. musiałam wiele znieść, więcej, niż zniósłby ktokolwiek inny. to nie moja wina, że nie potrafiłam zapełnić pustki, którą odczuwał. pewnie nikt by nie potrafił