Nigdy nie sądziłam, że posune się do tego stopnia, jednak desperacja, brak pieniędzy, walizki, a co najważniejsze brak wsparcia w najbliższej rodzinie oraz znalezienie się w całkowicie obcym kraju jak i wpadnięcie w złe towarzystwo, które "na pewno ci pomoże" , zrobiło swoje. Chciało się studiować za granicą, chciało się osiągać karierę wielkiej raperki, to teraz cierp ciało co chciało. Jednak nikt nie myślał, że lotnisko zgubi mój bagaż, mieszkanie znalezione przez internet okaże się totalnym fejkiem, a rodzina przestanie odbierać telefony, bo przecież "chciałaś żyć na własną rękę, to sobie radź", a uczelnia nie przyzna mi stypendium, a za niewielką kłótnię jaką wywołałam w ogóle mnie nie przyjmą. Cel był prosty- bogata posiadłość na przedmieściach. Była ona pod naszą obserwacja już od dobrych kilku dni; obserwowana z zewnątrz jak i w środku. Dlaczego nasza? Poznałam z pozoru miłych ludzi, którzy obiecali mi pomóc, gdy tylko ja pomogę im. Typowa paczka; piękna kobieta o dużym biuście i długich nogach, komputerowiec, któremu nie było straszne żadne zabezpieczenie, twardziel, który niczego się nie boi, a strzał komuś w głowę to żaden problem i ja... Ja w zasadzie nie miałam nic specjalnego, oprócz dobrego słuchu. To właśnie on miał mi pomóc. Każdy miał przydzielone zadanie, więc co mogło pójść nie tak? Cycata, bo jakże inaczej moge ja nazwać, zatrudniła się jako pokojówka u tej bogatej rodziny, by zobaczyć wszystko od środka, a gdy tylko kończyła pracę, przychodziła i mówiła jak to wszystko wygląda. Musieliśmy tylko czekać aż rodzina wyjedzie i majątek mamy w garści. I tak oto dnia dzisiejszego stoję przed bramą... A raczej chowam się w krzakach niedaleko. Nie było dla nas żadnej przeszkody, bo długonoga zajęła się jedynym pracownikiem, który zostawał tam na noc, a z takimi atutami... Nie ukrywajmy, nawet mnie byłoby to łatwo zrobić! W tym czasie nasz informatyk odłączył monitoring i tu wchodziłam ja ze swoim guardem czyt. twardzielem, który miał mnie chronić. Szybki skok przez żeliwny płot i już w mroku przemierzaliśmy ogromny ogród, by znaleźć się w chyba jeszcze większym domu. "Schodami w górę, następnie w prawo i ostatnie drzwi po lewej" powtarzałam sobie w głowie, idąc zgodnie z tą wskazówka i w ten oto sposób dotarlam do celu. Upragniony sejf, w którym miały być ukryte miliony... Albo chociaż tysiące! Przyłożyłam ucho do wielkiego metalowego schowka i w ciszy nasłuchując, próbowałam go otworzyć. Szło mi to naprawdę sprawnie i już została ostatnia cyfra, gdy nagle usłyszałam szczekanie psa i głos, nawołujący lokaja. Chyba nie trzeba było się długo zastanawiać, że jeden z domowników postanowił wrócić dużo wcześniej.- Cholera.- Usłyszałam za swoimi plecami i nim się zorientowałam Simon, mój "ochroniarz", wyskoczył przez okno zostawiając mnie totalnie samą. A miał być tym odważnym, który niczego sie nie boi! Zaklęłam pod nosem, bo za drzwiami robiło się coraz większe zamieszanie, a nie zostało mi nic innego jak ucieczka. Ledwo zdazylam wystawić nogę za okno, gdy drzwi do pokoju otworzyły się z hukiem i ktoś równie szybko szarpnął mnie za tył koszuli, której guziki tego nie wytrzymały i rozerwały się na wszystkie strony, a ja będąc pociągnięta, odwróciłam się w stronę tajemniczej osoby. Nie wiem co było gorsze... To, że zostałam przyłapana na próbie kradzieży, czy to że zostałam z rozerwaną koszulą, świecąc przy tym... koronkowym stanikiem.
gracieabrams
titsay
origamiaround
pixelskylines
2087
blakekathryn
