HeeSuung

Jakby japierdole ludzie zrozumcie że jak ktoś budzi się w bólu zyje w bólu i chodzi spać o ile ból nie jest xamocny i na to pozwala w bólu to nie wasze rady nie pomogą i gadanie że ,,mnie też boli" nie jest zajebistym lekarstwem! Co mam zrobić? Boli cie też? Oh no dobra już jestem wyleczona? NO KURWA NIE

Jakby byliśmy na wakacjach i nie chciałam iść na basen bo byliśmy po zwiedzaniu i było mi za goraco bolały mnie kostki kolana biodra i plecy całe i to tak że miałam wrażenie że jak postoje 3 minuty to po prostu się położę i popłaczę. I mówię że nie chce

,,ale czemu?" ,,przyjechałaś tu i będziesz siedzieć w klimatyzowanym pokoju a nie na basenie?" ,,będziesz marnować taką pogodę"

I mówię że mnie boli że potrzebuje odpocząć i nie mam siły na to

I ojciec wywala ,,mnie też boli a woda i pływanie na bol są najlepsze"

WE. ARE. NOT. THE. FUCKING. SAME.!!!!!!!!

W sumie z dupy że zaczęli bombardować i że z matka uciekalysmy i że pocisk jebnal w dom za nami i że biegali ludzie w maskach gazowych niebo było żółto pomarańczowe a ci ludzie mieli karabiny i miotacze ognia i nas gonili i zabijali każdego kogo tylko znaleźli i próbowałam uciec za dom ale był typ z miotaczem z ulicy biegł z karabinem i uciekliśmy (paliłam się) (pojebane uczucie) i uciekaliśmy przez łąkę i tak jakby przez drzewa i płot i z tamtad kolejni biegli i w chuj mnie to wystraszyło i nie umiałam znaleźć miejsca które było by bezpieczne i nie wiedziałam co robić i biegłyśmy przed siebie-

I jeszcze zagonił mnie typ w róg działki i nie miałam jak się ruszyć i to było w chuj przerażające i potem coś się stało że dałam radę uciec to to co w stronę lasu uciekalysmy

Mimo że wakacje to czuję się okropnie

Czuje że nie mam planu na życie bo nigdy nie miało go być.. od 6 lat miało mnie tu nie być a teraz nagle 18 lat za chwilę i nie wiem co zrobić..

Czyje że poza szkołą nauka i ocebsmi i problemami lekarzami nie mam życia, jasne mam coś ale jednocześnie na koniec dnia nie wiem co robić i jestem przerażonym dzieckiem które jest w sytuacji jak zawieje wiatr to tak będzie a nie chce by tak było.

Od dzieciaka chciałam być zauważona i popularna. Chór śpiew malowanie tańczenie wszystkie zajęcia konkursy olimpiady i nie są bo nagroda tylko by poczuć że istnieje że ktoś mnie widzi że nie jestem po prostu bezsensownie istniejącą osoba... Nawet teraz 2 raz nominacja i prawdopodobnie dostanę stypendium rady ministrów i i tak mam wyjebane w kasę tylko chce czuć że coś osiągam. 3 technikum jedna z dwóch osób najlepszych w szkole egzekwo i wygrana frekwencja

Frekwencja 99.75 do klasyfikacji średnia końcowa 5.43 w 16 przedmiotach 4 dyplomy i list gratulacyjny dla rodziców torba z podziękowaniem od pck i i tak nie czuje się dumna .. bo mi nie chodzi o to wszystko mi chodzi o ten moment w dniu gdy wyczytują mnie i ludzie mnie dostrzegają, gdy ludzie dostrzegają i gratulują.

Można mnie nazwać atencjuszka ale cóż taka jestem i nie mam pojęcia czemu i jak to naprawić...

Ostatnio mnie uderzyło że ej po chuj ja się wysilam gadać irl i pisać do ludzi, skoro oni mają we mnie wyjebane.

Zaczęło się od tego że strasznie się oddaliliśmy z moim przyjacielem i gdy próbowałam mu wytłumaczyć że tęsknię że mniej rozmawiamy i że boli mnie to, to on nie widział problemu ,,przecież między nami wszystko okej". Ale nie napisze do mnie poza sprawami szkolnymi i jedyne jak gadamy to w szkole o szkole. Męczyło mnie to ale okej. Tylko że widzę że on wychodzi z innymi bo też mówił że on nie ma czasu że dużo się dzieje i wgl. Wychodzi z innymi gada. Jego znajome wiedzą więcej niż jego ,,najlepsza przyjaciółka której najbardziej ufa" czyli ja. Nawet nie wiedziałam że się stresował egzaminami.

Kolejne to moja znajoma z palarni. Mam wrażenie że ją męczę. Zazwyczaj dążyłam do rozmowy i wgl ale w którymś momencie zrobiła się cichsza do mnie. Z innymi rozmawia normalnie. Więc przestałam się odzywać do niej. Napisałam odpisała mi potem spytałam o coś. Powiedziała że odpisze potem bo nie mogła. Wczoraj powiedziała że zapomniała i i tak nie odpowiedziała ani nie odpisała. To boli ale coz

Potem są ludzie który chcą tylko mnie jak mogą coś wziąć. Ale tak naprawdę gdy potrzebuje pogadać czy cos to jestem sama. Znam dziesiątki osób a i tak jestem sama.

Matka w domu też póki jej nie przyznam racji nie odpuszcza i jeszcze mi się dostaje że nie umiem ja odpuścić i że się kłócę więc nie mam zamiaru gadać. Gdy tylko zauwaze że ktoś nie chce mnie słuchać ja nie mam zamiaru marnować energii i gadać dalej. Po co? Po nic.

No więc taki pościk :3