Bakışların arkasındaki gerçek

En mutsuz gününde mutlu olmak zorunda kalırmış insan kardeşi için candan öte bir can varmış oda kardeşmiş

Bugün yağmur yağdı îslandım ben daha bu yaşta yaşlandım sen yoksun ben hep yalnızdım beni bu halde bıraktın hiç mi hiç mi rüyalarında sana hesap sormadım hiç mi o gecenin sabahında kendini suçlamadın hiç mi düsünmedin sana ne kadar muhtaçtım sen sadece bir alışkanlık tın şimdi hayatımdan çiktın neden hala aklımdan çıkmadın seni gördüğüm her günün sonunda neden hep ben ağladım ıslanan ben değildim benim ruhum ıslandı sen şemsiye tutmadın ama ders aldım o günden sonra şemsiyesiz dışarıya çıkmadim

~ Özdemir asaf ~

02.12.2024

Sanki zorluklardan kurtulmak için dik bir yokuş çıkıyorum ama okadar güçsüzüm ki her çıkışımda geriye yuvarlanıyorum sonra kendimi yine o zorlukların içinde buluyorum kurtulamıyorum hep başa dönüyorum

Bazen durduk yere mutsuz bir kişiliğe bürünüyorum sonra bir ağlama hissi kaplıyor içimi ama ağlayamıyorum ayakta durmak güçleşiyor yapamıyorum elimi kaldırmak bile gelmiyor içimden herkesi çok kırıyorum bağırıp çağırıyorum annem ve babamın birbirine kızgın olunca öfkelerini benden çıkardıkları gibi bende etrafımdaki şeylerden çıkarıyorum öfkemi korkuyorum çünkü annem ve babam yüzünden herkesi üzmeye başlıyorum git gide onlara benziyorum ve artık kendim olmak bile güçleşiyor sanki kendimi uzaktan seyrediyorum

Eskiden adın kitapta geçiyor diye kitabı bitirirdim ama şimdi baş harfini görsem o kitabı elime alamaz hale geldim eskiden senin için kitap bile yazardım ama şimdi senin için elimi bile oynatmak istemez hale geldim bendeki sevgin tükendi ama artık kimseyide sevemez hale geldim

İnsanın ruhu ölüyse ayakta duran bedenin ne anlamı var ?

Kimi sevdiysem beni yalnız bıraktı belki bedenleri yanımdaydı ama hiç akılları yanımda olmadı hiç kimse benim onları düşündüğüm gibi beni düşünmedi hep ruhum yalnız kalmaya mahkum edildi

Yine hava karardı yine içimizi ertesi günün endişesi kapladı kimi ağladı ama hıçkırıklar ını sakladı kimi o kadar yorgundu ki gözünden yaş bile akma'dı hepsinin aklında onları bu hale düşüren şey vardı sahi niye bunlar yaşanmıştı? uzaktan herşey güzelken neden içimiz paramparçaydı?