Gullchn

Mənə tam olarağ bilirsiniz nə çatmır? Biri sizi istiyir,sizi xoşbəxt eləmək üçün əlinən nə gəlirsə eliyir.Deyirsən bunan mükəmməl insan yoxdu da və xoşbəxt olursan ki,səni hərşeyə rəğmən sevən biri var.Bu xoşbəxtlik bir müddət gedir onan sonra birdə baxırsan səbəbsiz yerə xəyanətin içində tapırsan özünü və boynunada qoya bilmirsən ki sən məni aldadırsan.. Niyədə yəni? İnsanları niyə mal yerinə qoyursuz?!

11’lərin imtahan vaxtı bəzilərinə elə qıcığ oluram ki.. O qıcığlığı anlatamam.Hansı ki,uniyə yada kollecə girirlər girmiyənlərə hava atıb sındırmağa çalışırlar🤦🏻‍♀️Yəni niədə? Səbəbsizcə insanların psixolojiyasına təsr edirsiniz.

Tumblr’a girməyi unutmuşam resmen🫠

insanı ən çox incidən şey məyusluq deyil, yaşanması mümkün olan və yaşanmayan xoşbəxtliklərdir✨

Kiçik sürprizlər, böyük sevinclər, bu dünya qadınların sayəsində gülür, hələ də qadınların sayəsində ayaqdadır. Bir gün deyil, hər gün sevil. Beynəlxalq Qadınlar gününüz mübarək💘🥹

Danışanda yuxum gəlir,yemək yeyəndə yuxum gəlir,düşünəndə yuxum gəlir belə belə günüm keçir🤝🏼 tək bu duruma düşən mənəm

Çox yorğunam.. ama bilmirəm bu yorğunluğun nədəndi.Sadəcə yorğunam.Heçnəyə həvəsim qalmıyıb,hərşey üstümə gəlir və mən qırağdan sadəcə olanlara baxıram))

Mən gəncliyimi yaşamıram. Uşağlığımı yaşaya bilmədiyim kimi.. Uşağlığda tək dərdim atamın yanıma gəlməsi idi. Günüm ancağ öz özümə sual verməklə keçirdi. “Ata niyə yanımda yoxsan?! Niyə başqaları kimi gəlmirsən məni məktəbdən götürməyə?.” Anama bildirmirdim bunu çünki bilirdim desəm özünü günahkar hiss eliyəcək. Həmişə gözümün önündə ağlıyırdı deyirdi “təkəm uşağlarımı tək böyüdürəm,bezirəm amma onlar üçün yaşıyıram” bu söz mənim beynimin bir kənarına yeridilib sanki. Böyüdüm,amma o buruğluğu yenə hiss eliyirəm. Sevməyə çalışdım və xəyanət edildim. Çünki onu atam yerinə qoyub sevmiştim,amma həmişəki kimi yanılmışam. Artığ gücüm qalmıyb və çıxış yolu axtarıram ona belə birşey tapmıram. Hərşey günü günən çox mənasızlaşır🖤