“gözlerim fazla hevesleniyor sana.”

Herkese karşı mesafeliyim, kendime bile.

“Onun bana emeği geçti” dediğim kimseden kolay kolay kopamadım. Vefa çok güçlü bir duygu, çok güçlü ve bağlayıcı bir duygu.

Kendime yakıştıramadığım davranışlar var, durmamın sebebi bu. Size çok cevaplar verilir, sizden çok intikamlar alınır, yaşattıklarınızın bedeli tek tek ödetilir de, özsaygımdan daha önemli değilsiniz.

Yıkılmak sadece binalara mahsus değildir. Bir insanın bir cümle ile yıkıldığını gördüm ben, defalarca.

Her şeyden en ufak bir harekette soğuyorum artık. Hemen kestirip atıyorum. Tahammülümü bu kadar yitirmiş olmama şaşkınım.

Hayatımın kavgayla geçip gitmesinden çok yoruldum insan bazen sadece anlaşılmak istiyor.

Bana net olunmadığını hissettiğim her şeyden koşarak uzaklaşıyorum. En kötü ihtimali bile göze alırım ama belirsizliği göze alamam.

kalbi gerçekten sızlayanları, sızlananların arasında bulamazsınız. sessizdir o çığlıklar, duyamazsınız.

Birine haddinden fazla değer verdiğinde yaptığı ilk şey seni değersizleştirmek oluyor.