Skrzynka z lasu

Nieuchronność

Renata Strug

Nie zatrzymasz bańki mydlanej na słomce,

choć piękna jak cud cudów, choć się mieni słońcem;

nie zawrócisz rozmowy wpół gestu, wpół słowa;

nie złapiesz w dłonie tęczy chociaż kolorowa;

nie wstrzymasz w locie ptaka, ni dmuchawca puchu,

ani rosy w południe, ni wiatru w bezruchu.

Nie zatrzymasz serc bicia i wędrówki ziemi,

ani złotych wakacji, ni przyjścia jesieni.

Nieuchronnie mijają rzeczy i zdarzenia,

odchodzą chwile, doby... lecz coś się nie zmienia,

czegoś nie da się zgubić. Coś trwa, coś zostaje.

Gdzieś w głębi duszy, cicho gra malutki grajek

najpiękniejszą muzykę, najcudniejsze scherza,

co łączą się i płyną falą, rytmem serca.

I już w nas pozostają duchowym przesłaniem

łagodnie bratającym trwanie i mijanie.

Nieuchronność omija, co chcemy ocalić,

wystarczy ciepłą iskrę pod sercem zapalić,

by rosły w nas i trwały ulotne wrażenia -

Znów jest źle... Było trochę słońca w moim życiu, ale dziś czuje się nadal zmęczona i chce mi się płakać. Jest po Wszystkich Świętych więc też i po Harcerskiej Akcji Znicz. Jej poświęcę oddzielny wpis, ponieważ zasługuje na to jako oddzielne wydarzenie z mego życia. Natomiast ja muszę trochę ochłonąć :D

Tak sobie myślę czy czasami nie łatwiej by było rzucić swoim całym światem o ścianę i nie zacząć budować wszystkiego od początku. Zostawić w harcerstwie wszystko to co mnie boli i rani i zacząć nową podróż. Wiem, że nie odważę się tak drastycznie zrezygnować z niego, ale gdyby... Chciałabym się od tego wszystkiego uwolnić. Myślałam, że jest dobrze, ale znów zaczyna mnie albo wszystko dobijać albo wkurzać.I nawet kubek z herbatą nie pozwala mi zapomnieć...

Życie jest ulotne… Ale to chyba widać. Ile już minęło? Pół roku, rok, więcej? Wiele razy chciałam wrócić… Wiele razy chciałam zacząć znów sobie ze wszystkim radzić, znów pisać, ale zawsze jakoś było mi nie po drodze. I oto znów jestem. Nie wiem co się wtedy stało, ale chyba się wystraszyłam. Tego, że mój smutek do kogoś trafia. Tego, że notki które chodzą mi po głowie są skierowane do innych. (Taaa, przez ten czas były momenty, że zapisywałam coś na kartce z zamiarem wstawienia)

Miałam skończyć z harcerstwem do matury, a tu dupa. Jacek do mnie pisał czy mogłabym załatwić szkołę. Gosia i Julka przychodzą do mnie na korki z matmy. I jeszcze mam prowadzić zajęcia na zimowisku, bo Rafał tak chciał i jak ja mam to zrobić? Przecież to trochę nie poważne zwłaszcza że ja akurat w ten weekend co jest zimowisko mam studniówkę, a najgorsze w tym wszystkim jest to, że pewnie coś poprowadzę, bo już zaczęłam myśleć nad tematami i mam potrzebę je wypunktować.

- Wypalanie (Rafał chciał żebym poprowadziła zajęcia, jak się to robi, przenosi rysunki na drewno i wgl)

-Dogadanie się z sokolnikiem i przeprowadzenie zajęć z sokolnictwa (taki uproszczony kurs sokolniczy)

Wiecie co przyznam się szczerze, że trochę się wystraszyłam tego, że jednak tu są ludzie którzy wpadli i nie wypadli, że się interesują. Teoretycznie powinnam się z tym liczyć, jednak mimo wszystko dalej to dla mnie zaskoczenie. Chciałabym opisać swoje życie, bo to podobno pomaga... Ale brak mi wielu cech. Siły, systematyczności, wiary, skupienia, polotu, odwagi, ale wiecie co kiedy słucham muzyki ( https://www.youtube.com/watch?v=P94DusN4LsY) to jakimś dziwnym trafem odnajduje w sobie to co jest mi potrzebne. Jest w niej energia która powoduje szybowanie twoich myśli. Pasja która pokazuje ci twoją niewielkość, tęsknota za wszystkim o czym myślisz że nie masz i nagle ... Czujesz TO. Ogarnia cie wiara, że to wszystko nic nie znaczy, że dasz rade i nie ważny jest świat. Po prostu jesteś. Ale to, że jesteś jest inne od tego bycia przed chwilą. Dla mnie to jest magia, bo to pomogło mi przełamać się, żeby coś tu napisać. 

Ostatnio znalazłam list z baaaardzo dawna. Napisałam go po pierwszym pogrzebie który najbardziej mi się wrył w pamięć i na którym byłam świadoma co się dzieje...

Drogi Boże !

Pisze dziś do Ciebie kilka słów innym razem napiszę więcej. Na początku życzę Ci wszystkiego dobrego i pozdrawiam Ciebie najgoręcej. Przepraszam, że czasem w Ciebie wątpię lub się na Ciebie gniewam. Dziękuje Ci, że „kiedy nad brzegiem morza rozpęta się „burza” Ty niesiesz mnie na Swoich ramionach”.

Ja nadal nie potrafie zrozumieć czym jest śmierć, a płacze pewnie dlatego, że nie wiem, gdzie wujek Piotrek pójdzie, gdyż przed śmiercią nie był u spowiedzi, nie przyjął ostatniego sakramentu i Twojego najświętszego ciała, a poza tym złamał 5 przykazanie. Proszę Cię, aby jeśli nie będzie mógł wejść do Nieba to niech chociaż znajdzie się dla niego miejsce w czyśćcu. Ja rozumiem, iż pewnie będzie to trudne, ale czy to by było nie sprawiedliwe? Przecież, Panie Ty nas obdarzasz mądrością, zrozumieniem, wytrzymałością itp., więc dlaczego jemu nie dałeś silnej psychiki, aby mógł sobie radzić silnej psychiki, aby mógł sobie radzić z problemami. Czemu nie ofiarowałeś mu powściągliwości przed alkoholem? Twoi posłańcy mówią, że każdy musi dźwigać swój krzyż. Jego krzyż powędrował z jego pleców do Ciebie na sąd ostateczny, ale Sandra, Michał, Iza jeszcze niosą swoje krzyże. Podobno jesteś miłosierny więc dlaczego nie sprawiłeś, iż w szpitalu choć na chwilę się nie przebudził, aby jego najstarsza córka Iza mogła go przeprosić po kłótni w Święta? Dlaczego nie dałeś jej oczyścić sumienia? Czu uważasz, że zapomni? Jeśli tak, to jej w tym dopomóż, aby wspomnienie nigdy nie wróciło. Spraw, aby Sandra z Michałem znaleźli człowieka, który zastąpi im tatę, chociaż w 1/10. Proszę Cię, także o to, abyś rozwiązał wszystkie ich finansowe problemy.

Jesteś miłosierny, a także dobrotliwy, miły i sprawiedliwy.

Opiekujesz się dziećmi i sierotami więc dopomóż nam Twoim dzieciom zrozumieć życie tymczasowe i życie wieczne. AMEN

Kinga Rokicka

P. S.

Mam do Ciebie też kilka pytań, mam nadzieje, że nie będziesz tak zajęty, aby poprosić jakiegoś kapłana o odpowiedz.

1.       Jak wygląda Niebo? Tak jak sobie każdy wyobraża, czy jak Ty tego chcesz?

2.       Kapłani mówią, że jesteś we wszystkim więc jeśli będą mówiła nocą do gwiazd będę bliżej Ciebie?

3.       Czy śmierć boli, czy każdy cierpi tak jak ty na krzyżu? Bo powiedziałeś, że : „ten kto będzie smutny na ziemi będzie szczęśliwy w niebie”, więc czy jeśli ktoś, żył według przykazań, a żył szczęśliwie, aby dostać się do Nieba będzie przed śmiercią cierpiał?

Rodzina, zdaniem socjologów i najprostszych jej definicji, to najważniejsza, podstawowa grupa społeczna, na której opiera się całe społeczeństwo. (źródło: wikipedia.pl ).