Baba başımı okşamana ihtiyacım var.

Kırdıkları yerden kırılmasınlar, yansınlar. Her baba kız çocuğunun göz yaşında boğulsun. Öldürdükleri kızların topraklarında erisin. Kızını defalarca sokağa atanlar titresinler. Bizler tanrı'nın kimsesiz çocuklarıyız. Bizi babamız bile istememiş, sokağa atmış. Soylesenize kim sahip çıkacak. Bizler tanrı'nın unutulmuş kızlarıyız. Karanlığa terk edilmiş, kuyuya atılmış evlatlarıyız. Kanımızda boğuluyoruz. Kağıt kesiği nefeslerimizde can versinler. En çok kızlarını sevmeyen babalara üzülüyorum. Birgün onları başka bir adam büyütecek. Biz tanrı ‘nın kimsesiz çocuklarıyız. Vesselam…

‘Kalbinizin sesini dinleyin’ diyorlar da ben o çığlıklar arasında sağır kaldım…

Psikolojik sorunlarım var. Aşamıyorum.

Ölüme yalvardım, gel beni bul diye..

Öyle parçalamışsın ki beni seni her gördüğümde aklıma tek gelen kırıklarım oluyor BABA.

anne dedim; neden bir parçanı işleyemiyorum tenime?

'O kadar çok iyiyim diyorum ki ben bile ikna oldum iyi olduğuma.

Hiçbir yere ait değilim. Her yerden gitmek istiyorum.

Omzuma dokunsalar yıkılacağım, öyle kıyısında yaşıyorum her şeyin.

az kaldı. herkesten, her şeyden uzaklaşmama az kaldı.

Her şey kafamda yaşanıyor ve siz orada yoksunuz

Yüzünü sana parlattığında Belenos aslında yalnız olmadığını tüm haykırışlarının bi ateşin içinde yükseldiğini görüceksin

Hiçbir şeyin anlamı kalmadı